บทที่ 1052

เซิ่งตงฉยงยกยิ้มเย็นชา ในสถานการณ์รุมสังหารเช่นนี้ ไม่มีทางรอดไปได้อย่างแน่นอน

เขาแตะคางตัวเองครุ่นคิดด้วยสีหน้าเย็นชา ก่อนพูดด้วยน้ำเสียงทุ้ม “หวังหยวนเป็นคนที่มีความสามารถยอดเยี่ยม หากอยากจะฆ่าเขา การใช้วิธีธรรมดานั้นไม่ง่ายเลย”

“ดังนั้นเราจึงต้องหาทางล่อให้เขาออกจากหมู่บ้านต้าหวังก่อน หลังจากที่เขาออกมา จะได้ฆ่าเขาได้ง่ายขึ้น”

“คุณชายใหญ่เซิ่งยังคงมีไหวพริบดีมากเสมอเลยนะขอรับ”

รองขุนพลกล่าวชื่นชมเขาทันที “ล่อหวังหยวนออกมา แล้วส่งคนเกือบพันคนไปฆ่าเขา ต่อให้หวังหยวนจะมีปีกบินได้ ก็ไม่อาจหนีพ้น!”

เซิ่งตงฉยงยกยิ้ม มองไปในระยะไกลด้วยดวงตาที่ราวกับจะลุกเป็นไฟ แล้วพูดเสียงดัง “ถูกต้อง!”

“หวังหยวนภาคภูมิใจในความเฉลียวฉลาด ที่ไม่มีใครเทียบได้ของตนเองงั้นหรือ หากเป็นเช่นนั้น ข้าอยากเห็นนักว่าเขาจะสามารถฝ่าวงล้อม หาทางรอดชีวิตจากเงื้อมมือของคนเกือบพันคนได้อย่างไร?”

“คุณชายใหญ่ ทุกคนที่ท่านมอบหมายไปล้วนเป็นระดับปรมาจารย์กันทั้งนั้น ตราบใดที่พวกเขาได้พบกับหวังหยวน หวังหยวนจะต้องตายแน่นอนขอรับ!”

ทั้งสองมองหน้ากันแล้วยกยิ้ม ใบหน้าของเซิ่งตงฉยงเต็มไปด้วยความเย่อหยิ่ง!

“ฮ่าฮ่า หวังหยวนคนนั้นคิดว่าตนเองจะสามารถจัดการทุกอย่างได้จริงหรือ ช่างเหลวไหลเสียจริง!”

“เมื่อข้าเห็นคนผู้นี้ ข้าคิดว่าเขานั้นช่างเหลวไหล แม้ว่าในมือจะมีไพ่มากมาย แต่สุดท้ายเขาก็ต้องตายด้วยคมดาบของข้าอยู่ดีไม่ใช่หรือ?”

ความโหดเหี้ยมฉายแววในดวงตาของเซิ่งตงฉยง ขณะพูดอย่างเย็นชา “แต่น่าเสียดายที่เรายังไม่รู้วิธีสร้างสิ่งต่าง ๆ ที่เขาคิดค้นขึ้นมา”

“ถ้าเราถามเขาได้ว่าต้องทำอย่างไรก่อนที่เขาจะตาย บางทีเราอาจจะสร้างความมั่งคั่งได้ ด้วยการใช้เส้นทางธุรกิจที่เขาพัฒนาขึ้น”

เมื่อรองขุนพลได้ยินดังนั้น ดวงตาก็แทบลุกเป็นไฟทันที!

เขาลุกขึ้นยืนด้วยรอยยิ้มทันที จากนั้นโน้มตัวไปหาเซิ่งตงฉยงเล็กน้อย แล้วพูดเสียงเบา “ข้าเข้าใจแล้วขอรับ คุณชายใหญ่เซิ่ง ข้าจะรีบไปจัดการเดี๋ยวนี้ ไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น จะต้องให้พวกนั้นคาดคั้นเรื่องนี้ออกมาให้ได้ขอรับ!”

ขณะรองขุนพลกำลังจะออกจากค่ายไปแจ้งข่าว!