บทที่ 1051

ต้าหู่ที่อยู่ด้านข้างเตรียมรับมือ!

แต่ฝ่ายตรงข้ามมีคนจำนวนมาก แม้ว่าฝีมือของต้าหู่จะทรงพลังมาก และทหารเกราะดำก็ไม่ได้อ่อนแอเลย แต่ฝ่ายตรงข้ามมีคนมากกว่าหนึ่งพันคน จำนวนที่แตกต่างกันมากนี้ เพียงพอที่จะทำให้พวกเขาหวาดกลัว!

ต้าหู่พาคนไปปกป้องหวงเจียวเจียวและหวังหยวน เพราะเกรงว่าคนเหล่านี้จะมีโอกาสแอบโจมตีอย่างฉับพลัน

หวังหยวนรู้ดีว่าหากไม่สามารถหลบหนีได้ในครั้งนี้ พวกเขาทั้งหมดจะต้องตายที่นี่

เขาจึงแอบพกอาวุธอย่างระเบิดมือไว้ในกระเป๋า พร้อมจะขว้างในช่วงเวลาวิกฤติ!

หัวหน้าโจรย่อมไม่รู้ว่าหวังหยวนแข็งแกร่งแค่ไหน สีหน้าของเขาบ่งบอกว่ากำลังทะนงตัวยิ่ง เขามองหวังหยวนที่อยู่ตรงหน้าด้วยรอยยิ้ม แล้วพูดเสียงเย็นชา “หวังหยวน ขอโทษด้วย”

“หากจะโทษใครสักคน ก็ต้องโทษตัวเองที่มีตาหามีแววไม่ ไปยุ่งกับคนที่ไม่ควรทำให้ขุ่นเคืองเสียได้ ช่างโง่เขลาเบาปัญญานัก”

“ไป พวกเจ้าไปฆ่าพวกมันให้ข้า ขยับมือเท้าให้คล่องแคล่วกันหน่อย ทำให้พวกเขาตายให้เร็วที่สุด อย่าปล่อยให้พวกเขาต้องรู้สึกเจ็บปวด”

“ทราบ”

คนกลุ่มหนึ่งก้าวมาข้างหน้าอย่างรวดเร็ว วิ่งตรงมายังตำแหน่งของหวังหยวน

“ยอมตายซะเถอะ อย่าได้กังวล ข้าจะไม่ปล่อยให้เจ้าต้องรู้สึกเจ็บปวดมากเกินไป”

กลุ่มโจรเย้ยหยัน แล้วเตรียมเดินไปหาหวังหยวน!

ทันใดนั้นเอง หวังหยวนดึงสลักระเบิดมือออกมา แล้วโยนมันตรงไปยังตำแหน่งของคนกลุ่มนี้!

หัวหน้าโจรสะดุ้งทันที!

“ท่าไม่ดี!”

เขาอยากจะวิ่งหลบโดยไม่รู้ตัว แต่ก็ไม่มีโอกาสเลย ทำได้เพียงถอยหลังด้วยความตื่นตระหนก!

กลุ่มโจรที่อยู่ข้างหลังเขาหลบไม่ทัน สะดุดล้มลงกับพื้นทันที!