บทที่ 1063

หลังจากนั้นทันที เซิ่งตงฉยงก็รีบนำทัพของเขากลับไปยังค่ายที่กองทัพประจำการอยู่

แผนการของเซิ่งตงฉยงล้มเหลว หัวของเอ้อร์ฮายังไม่หลุดออกจากบ่า และหัวใจของเขาก็เต็มไปด้วยความโกรธ!

เขากลับไปยังกระโจมด้วยความโกรธ สีหน้าหงุดหงิดมาก!

ขณะนี้เขาอดไม่ได้ที่จะทุบโต๊ะ แล้วพูดด้วยสีหน้าจริงจัง “เจ้าบ้าเอ้อร์ฮานี่ ถ้าข้ารู้ก่อนหน้านี้ ข้าไม่ควรเชื่อสิ่งที่เขาพูด!”

“คำพูดที่ออกมาจากปากของเจ้าสารเลวคนนี้ ไม่มีคำใดเป็นความจริงเลย!”

หลังจากพูดจบ ความโกรธบนใบหน้าของเซิ่งตงฉยงยังไม่ทันจางหายไป เขาก็ได้ยินเสียงทหารคนหนึ่งวิ่งหน้าตาตื่นเข้ามา

เขารีบเปิดม่านวิ่งเข้ามาในกระโจม แล้วคุกเข่าลงตรงหน้าเซิ่งตงฉยงโดยไม่เอ่ยคำใดสักคำ

เมื่อเห็นเหตุการณ์นี้ ใบหน้าของเซิ่งตงฉยงก็เคร่งเครียดทันที

นัยน์ตาฉายแววเคร่งขรึม ขณะถามด้วยน้ำเสียงดุดัน “มีอะไรเกิดขึ้น?”

ใบหน้าของทหารคนนั้นเปลี่ยนเป็นซีดเผือด เขาลังเลครู่หนึ่ง จากนั้นพูดขณะตัวสั่นเทา “ใต้เท้าเซิ่ง เอ้อร์ฮาอยู่ข้างนอกขอรับ เขากลับมาอีกครั้งพร้อมกับกองทัพทหารม้าของเขาขอรับ!”

เมื่อได้ยินประโยคนี้ ดวงตาของเซิ่งตงฉยงก็บ่งบอกว่า เขากำลังจริงจังและหยิ่งผยอง

ขณะนี้ใบหน้าของเขาเต็มไปด้วยความเย้ยหยัน ขณะพูดว่า “ฮ่าฮ่า แม้ว่าไอ้สวะนี่จะกลับมาอีก แล้วเหตุใดต้องกลัวด้วย?”

“ถ้าข้าอยากจะจัดการกับเขา มันแทบไม่ต้องใช้ความพยายามอยู่แล้ว!”

ทัศนคติของเซิ่งตงฉยงนั้นหยิ่งผยองมาก ทหารมีรอยยิ้มฝืดเฝื่อนบนใบหน้า ก่อนจะพูดอย่างประหม่าด้วยความลำบากใจ “ใต้เท้าเซิ่ง ความสง่างามของท่านนั้นสูงส่ง แน่นอนว่าไม่มีใครเทียบเทียมได้...”