บทที่ 1080

ไป๋เจิ้นถังมีความศรัทธาอู๋หลิงมาก!

หมื่นคนต่อพันคนยังชนะได้ เขาต้องสามารถจับเซิ่งตงฉยงได้แน่นอน!

เขาจึงคิดว่าเซิ่งตงฉยงไม่มีทางหนีรอดไปได้แน่นอน!

ไป๋เฟยเฟยกหรี่ตาลง นางเห็นด้วยกับความคิดของพ่อ!

อู๋หลิงเติบโตเคียงข้างอู๋มู่มาตั้งแต่ครั้งเยาว์วัย ไม่เพียงแต่เขาจะได้รับอิทธิพลจากทุกสิ่งที่เขาเห็นและได้ยินจากพ่อเท่านั้น แต่เขายังเคยทำศึกด้วยตัวเองมานับไม่ถ้วน!

เขามีพรสวรรค์ด้านสงครามที่หายาก!

การจับเซิ่งตงฉยงจึงน่าจะเป็นเรื่องง่าย!

เมื่อคิดเช่นนี้สองพ่อลูกก็รู้สึกโล่งใจอย่างยิ่ง

ขณะเดียวกัน หลังจากที่เซิ่งฟางสี่กลับถึงบ้าน เซิ่งตงหยวนกับน้องชายก็รู้สึกกังวลมาก

“ท่านพ่อ พี่ใหญ่พ่ายแพ้แล้วจริงหรือขอรับ?”

เซิ่งฟางสี่สูดหายใจเข้าลึก ๆ ด้วยสายตาเย็นชา

“แม้ว่าพ่อจะไม่รู้ว่าฉยงเอ๋อร์พ่ายแพ้ได้อย่างไร แต่ดูจากสถานการณ์ปัจจุบัน หากไม่ใช่ก็ใกล้เคียงแล้ว!”

เมื่อสองพี่น้องได้ฟังเช่นนี้ก็หน้าเสียทันที!

“นี่... นี่เราควรทำอย่างไรดีขอรับท่านพ่อ มีคนจากฝ่ายต้าเย่อย่างอู๋หลิงอยู่ข้างนอก ถ้าพี่ใหญ่กลับมาไม่ได้ พวกเรา... จะไม่ตกอยู่ในหายนะหรือขอรับ?”

มีทหารอย่างน้อยแปดหมื่นนายล้อมอยู่ข้างนอก แม้ว่าจะไม่เข้ามาโจมตี แต่เสบียงในเมืองของพวกเขาจะหมดลงในเวลาเพียงไม่กี่เดือน!

เซิ่งฟางสี่ฟังแล้วก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ

“หากเป็นเช่นนี้จริง ตระกูลเซิ่งของเราคงไม่มีทางเลือกแล้ว นอกจากต้องใช้วิธีนั้น!”

สองพี่น้องฟังแล้วก็ไม่เข้าใจว่าพ่อหมายความว่าอย่างไร

เซิ่งฟางสี่กล่าวต่อ “ให้ทหารกินดื่มกันให้อิ่มหนำ บอกพวกเขาว่าการช่วยเหลือจากกองกำลังตระกูลเซิ่งของเราจะมาถึงในอีกไม่ช้า ให้พวกเขาเตรียมพร้อมสำหรับศึกใหญ่!”

เซิ่งตงหยวนกับน้องชายงุนงง เป็นไปได้หรือไม่ว่าพ่อของพวกเขาหมายถึงการทำศึกแบบสิ้นหวัง?

นี่มัน...

เป็นไปได้หรือไม่ว่าตระกูลเซิ่งของพวกเขา...

จะถึงจุดจบแล้วจริง ๆ!?

“ท่านพ่อ! ตระกูล... ตระกูลเซิ่งของเราจะล่มสลายแล้วจริงหรือขอรับ?”