บทที่ 1102

หลังจากที่ไป๋ชิงชางพูดเช่นนั้น ไป๋เจิ้นถังก็สามารถเข้าใจได้ว่าแม้ว่าการก่อตั้งอาณาจักรของตระกูลไป๋จะไม่ราบรื่นและสงบสุขนักในความคิดของผู้คน แต่จากการวิเคราะห์ขั้นสุดท้าย เรื่องนี้ก็ไม่ได้มีอะไรเสียหายมากเกินไป

เพราะเมื่อก่อตั้งอาณาจักรนี้แล้ว พวกเขาจะสามารถดำเนินการหลายเรื่องได้ง่ายขึ้นมาก!

สำหรับจิตใจของราษฎรนั้น หากบอกว่าง่ายที่จะพิชิตก็ง่าย หากบอกว่ายากที่จะพิชิตก็ยาก!

เพราะแล้วคนเหล่านี้จำเป็นต้องเลี้ยงปากท้องตนเอง

เปรียบเสมือนต้าเย่เป็นบิดามารดาผู้ให้กำเนิด แต่เมื่ออยู่กับบิดามารดาผู้ให้กำเนิด ชีวิตของพวกเขากลับแร้นแค้นจนน่าสังเวช

ตอนนี้พวกเขาอยู่ที่นี่กับพ่อเลี้ยงและแม่เลี้ยง หากพวกเขามีชีวิตที่ดี มีอาหารและเสื้อผ้าที่อบอุ่นเพียงพอ แม้ว่าพวกเขาจะยังผูกพันกับบิดามารดาผู้ให้กำเนิด แต่พวกเขาก็ย่อมรู้ว่าใครดีต่อพวกเขา!

หากใจคนรวมกันเป็นหนึ่งได้ บางทีความสัมพันธ์ทางสายเลือดเล็ก ๆ น้อย ๆ ที่พวกเขาเคยมีก็อาจจางหายไปในท้ายที่สุด

ดังนั้นไป๋เจิ้นถังจึงไม่กังวลเกี่ยวกับความเชื่อมั่นของประชาชนในทั้งสามแคว้น!

“ตอนนี้เสาหลักทั้งสามกำลังพัฒนาอยู่ แม้ว่าสถานการณ์นี้จะไม่เป็นประโยชน์ต่อพวกเราเลย แต่ก็ยังยอมรับได้”

“เป็นเพียงเรื่องของการแข่งขันเพื่อดูว่าใครจะสามารถจัดการอาณาจักรของตนได้ดีที่สุด”

“เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ต้าเป่ยของเราและอาณาจักรของตระกูลเซิ่งคือฝ่ายที่บริหารจัดการได้ดีที่สุด”

“เมื่ออาณาจักรใหม่ได้รับการสถาปนา ตราบใดที่มีความเมตตาก็จะได้ใจราษฎรจำนวนมาก ทำให้สามารถตั้งกฎใหม่ได้อย่างราบรื่น”

“แต่... ต้าเย่นั้นแตกต่างออกไป พวกเขาทั้งหมดเป็นขุนนางรุ่นเก่า พวกเขาทะเลาะกันเองอยู่แล้ว อาของเจ้าไม่อาจทำอะไรได้เลย”

การวิเคราะห์ของไป๋เจิ้นถังนั้นสมเหตุสมผลมาก ทุกวันนี้ตระกูลไป๋และตระกูลเซิ่งกำลังได้รับแรงผลักดัน แม้ว่าอาณาจักรนี้จะเพิ่งก่อตั้งขึ้น แต่ทุกคนก็แสวงหาแนวทางเพื่อตั้งกฎหมายและข้อบังคับใหม่!

นอกจากนี้ตระกูลไป๋และตระกูลเซิ่งยังมีภูมิหลังที่ร่ำรวยและแข็งแกร่งกว่าต้าเย่ด้วย พวกเขามีทั้งทรัพยากรทหารและทรัพยากรทางการเงิน แน่นอนว่าพวกเขาสามารถควบคุมทั้งอาณาจักรและตั้งกฎใหม่ได้!

ยิ่งไปกว่านั้น คือคนส่วนใหญ่ในตระกูลไป๋และตระกูลเซิ่งยังเป็นสมาชิกในตระกูลของตนเอง ตอนนี้เป็นช่วงเวลาแห่งการสถาปนาอาณาจักร พวกเขาย่อมทำงานหนักร่วมกัน!

“ท่านพ่อ ตอนนี้เมืองหลิงก็เป็นชายแดนของต้าเป่ยของเราแล้ว แต่... หวังหยวนอยู่ที่นั่น”

“ตามข่าวที่เราได้รับ หวังหยวน... มีพลังแข็งแกร่งมาก คราวที่เราต่อสู้กันเอง หวังหยวนส่งกองกำลังทั้งหมดสามหมื่นนาย เพื่อหยุดการรุกคืบของเมืองหวงและหมานอี๋”