บทที่ 1119

ไป๋เฟยเฟยตกใจกับคำพูดกะทันหันของพี่ชายจนหน้าแดงก่ำ “พี่ใหญ่ ท่านคงเมาไปแล้ว ข้า... ข้าเป็นผู้ชายมาโดยตลอด จะเป็นผู้หญิงได้อย่างไร!”

ไป๋ชิงชางอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เอาน่า พี่หวังไม่ใช่คนนอก ยิ่งไปกว่านั้น คืออีกไม่นานเจ้าจะได้กลับมาใช้ตัวตนเดิมในอีกไม่ช้าแล้ว!”

“พี่หวังโปรดยกโทษด้วย เหตุผลที่น้องสาวของข้าแกล้งปลอมตัวเป็นผู้ชายก็เพื่อปกปิดการดำรงอยู่ของข้า ตระกูลไป๋ของข้ามีลูกชายที่ออกไปกระทำการใหญ่ข้างนอก ทำให้นางต้องปลอมตัวเป็นข้ามาโดยตลอด เพื่อให้ข้าสามารถวางแผนต่าง ๆ ได้สะดวกขึ้น”

“ตอนนี้ตระกูลไป๋ได้ก่อตั้งต้าเป่ยแล้ว เจ้ายังอยากเป็นผู้ชายไปตลอดชีวิตอยู่อีกหรือน้องสาว!”

“ข้าคิดว่าพวกท่านคงไม่เชื่อหรอก พี่หวัง เหตุใดท่านไม่ขอให้ภรรยาทั้งสามของท่านช่วยพาน้องสาวของข้าไปแต่งตัวเสียใหม่ล่ะ?”

ไป๋ชิงชางพูดเช่นนี้ ทำให้หวังหยวนสับสนเล็กน้อย

หูเมิ่งอิ๋งและหวงเจียวเจียวก็ตกตะลึงเช่นกัน แต่ดวงตาที่สวยงามของหลี่ซื่อหานกลับมีฉายแววแปลกประหลาดขึ้นมา

เพราะนางมองท่าทางเขินอายของไป๋เฟยเฟยแล้วพอจะคาดเดาบางอย่างได้ในใจ!

แต่นางก็ไม่ได้คัดค้าน!

เพราะนางรู้ว่าไป๋เฟยเฟยเป็นคนที่เข้ามาช่วยพวกนางไว้ตอนที่อยู่ในเฉิงโจว หลังจากนั้นก็แอบส่งพวกนางออกจากเมือง และคอยคุ้มกันไปตลอดทาง!

แม้ว่านางจะไม่รู้ว่าจริง ๆ ว่าคนผู้นี้เป็นผู้หญิง แต่เมื่อได้รู้จักกัน ก็พบว่านางมีจิตใจดีและเป็นคนชอบธรรม

“ท่านพี่ ข้า...”

ไป๋เฟยเฟยเขินอายมาก นางไม่คิดว่าพี่ชายของนางจะพูดเรื่องเช่นนี้ในวันนี้

แต่หลี่ซื่อหานกลับหัวเราะ “เข้าใจแล้ว เช่นนั้น... น้องหญิงไป๋ พวกเราจะพาเจ้าไปแต่งตัว พวกเราเองก็ยังอยากจะดูว่าใต้รูปลักษณ์ชายหนุ่มของเจ้ามีความเป็นสตรีซ่อนเร้นอยู่หรือไม่”

พูดจบแล้วหลี่ซื่อหานก็จับมือของไป๋เฟยเฟยอย่างอ่อนโยน เมื่อสบตากับนาง หัวใจของไป๋เฟยเฟยก็เต้นรัว

“นาง... นางมองออกแล้ว...”

“นางเห็นความรู้สึกของข้า... ความรู้สึกของข้าที่มีต่อหวังหยวน…”

มันยากที่ผู้หญิงจะหลอกลวงผู้หญิงด้วยกันได้!

ไป๋เฟยเฟยสบตากับหลี่ซื่อหานแล้วจึงเข้าใจทันที!

นางยิ่งเขินอายมากขึ้นเรื่อย ๆ ส่วนหวงเจียวเจียวและหูเมิ่งอิ๋งหรี่ตามอง แม้ว่าพวกนางจะรู้สึกว่ามีบางอย่างผิดปกติ แต่ก็ยังจูงไป๋เฟยเฟยขึ้นไปชั้นบนด้วยรอยยิ้ม

ไป๋ชิงชางสูดหายใจเข้าลึก ๆ โดยหวังว่าเหตุการณ์ต่อไปจะทำให้น้องสาวของเขาได้ลงเอยกับหวังหยวน