บทที่ 1120

ไป๋ชิงชางหัวเราะ

“สวย สวยเหลือเกิน! น้องสาว จากนี้ไปเจ้าเป็นตัวของตัวเองได้แล้ว”

ไป๋ชิงชางเป็นคนแรกที่พูดขึ้นมา

“น้องหญิงไป๋งดงามยิ่งนัก ผิวพรรณก็ดี ใครได้แต่งงานกับน้องหญิงไป๋ในอนาคตคงโชคดีมากเป็นแน่”

ตอนนี้หลี่ซื่อหานหัวเราะแล้วอดไม่ได้ที่จะพูด

หวังหยวนได้ฟังเช่นนี้ จึงกลับมามีสติสัมปชัญญะอีกครั้ง

เอ๊ะ?

ไป๋ชิงชางมีเจตนาเช่นนั้นจริง ๆ!

การมอบลูกสาวของตระกูลไป๋ให้เขาหมายความว่าอย่างไร?

แม้ว่าเขาและไป๋เฟยเฟยจะรู้จักกันดี แต่มันคือมิตรภาพระหว่างลูกผู้ชาย แม้ว่าเขาจะรู้มานานแล้วว่าไป๋เฟยเฟยเป็นผู้หญิงปลอมตัวมา แต่เขาไม่เคยถือว่านางเป็นผู้หญิงเลย

เพราะในยุคที่เขาจากมานั้น มีผู้หญิงหลายคนที่ชื่นชอบการเป็นผู้ชาย...

แม้ในตอนที่เขาเห็นไป๋เฟยเฟยและสตรีในชุดม่วงอยู่ด้วยกัน เขาก็คิดว่าพวกนางเป็นคู่เลสเบี้ยน...

“ฮ่าฮ่าฮ่า เรื่องนี้... ข้าไม่รู้จริง ๆ ว่าต้องทำอย่างไรดี แม้ว่าตระกูลไป๋ของข้าจะไม่เคยใส่ใจกับเรื่องนั้น แต่ในแผ่นดินในปัจจุบันมีผู้ชายน้อยเกินไปที่จะมีความคู่ควรกับน้องสาวของข้า”

“หากไม่มีสิ่งที่เรียกว่าสามอาณาจักร บางทีอู๋หลิง เซิ่งตงฉยง และแม้แต่หมานต๋าถูก็อาจจะเป็นไปได้”

“แต่ตอนนี้พวกข้าไม่เต็มใจให้นางแต่งงานนอกอาณาจักรอย่างยิ่ง”

“ดังนั้น... ในต้าเป่ยแห่งนี้ ข้าเองก็ไม่รู้จริง ๆ ว่าอยากให้น้องสาวแต่งงานกับใครดี!”

คำพูดของไป๋ชิงชางชัดเจนมากแล้ว!

ถ้าทุกคนในที่นี้ยังไม่เข้าใจอีก ก็แสดงว่าทุกคนโง่เขลาแล้ว

หลี่ซื่อหานไม่ได้พูดต่อ เพราะเรื่องนี้สามีของนางต้องเป็นผู้ตัดสินใจเอง

แต่นางยังคงชอบไป๋เฟยเฟยมาก!

เพราะไป๋เฟยเฟยเป็นคนที่ปฏิบัติต่อสามีของนางอย่างจริงใจ!