บทที่ 1148

หลังจากที่เซิ่งตงฉยงพูดจบ เซียวฉู่ฉู่และคนอื่น ๆ ก็นิ่งอึ้งไปครู่หนึ่ง

“อ้าว? ถ้าไม่แบ่งเช่นนี้จะแบ่งอย่างไรเล่า?”

เซียวฉู่ฉู่ถามด้วยรอยยิ้มทันที

เมื่อเซิ่งตงฉยงได้ฟังดังนั้นก็ตอบว่า “สองดินแดน! ตระกูลเซิ่งของเราต้องการสองดินแดน!”

เซียวฉู่ฉู่และคนอื่น ๆ มองหน้ากันแล้วหัวเราะ

“หากเป็นเช่นนี้ ข้าก็ไม่คิดว่าจะมีความจำเป็นที่จะต้องร่วมมือ พวกข้ามีกองกำลังนับแสนที่พร้อมต่อสู้กับตระกูลไป๋ หากบรรลุข้อตกลงก็อาจร่วมมือกับตระกูลเซิ่งได้”

เซียวฉู่ฉู่ไม่ใช่คนโง่เขลา นางพูดตามตรง และคำพูดที่นางพูดทำให้สีหน้าของเซิ่งตงฉยงเปลี่ยนไปทันที!

“ไท่จื่อแห่งอาณาจักรต้าอัน พวกเรามีความจริงใจ แต่สิ่งที่เจ้าพูดดูเหมือนจะไม่จริงใจสักเท่าใด ใช่หรือไม่?”

เซียวฉู่ฉู่พูดอีกครั้ง หลังจากเซิ่งตงฉยงได้ฟังดังนั้นจึงสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลางครุ่นคิดแล้วพูดตามตรง

“แต่หวังหยวนนั้นรับมือได้ยากไม่ใช่หรือ?”

เซียวฉู่ฉู่รีบโบกมือแล้วพูดว่า “หวังหยวนนั้น แม้ว่าเขาจะทรงพลังมาก แต่เขาก็มีกองกำลังไม่มากนัก สำหรับวิธีการของเขา พวกเราสามารถคิดหาวิธีโต้ตอบได้ แต่ระหว่างพวกข้ากับตระกูลไป๋นั้นเป็นคู่ต่อสู้กันอย่างแท้จริง เจ้าเองก็รู้ใช่หรือไม่ว่าตระกูลไป๋มีกองกำลังกี่นาย?”

“กล่าวคือ หากพวกเจ้าต้องเป็นฝ่ายจัดการกับตระกูลไป๋ พวกเจ้าคิดว่ามีโอกาสที่จะชนะหรือไม่?”

ประโยคนี้เป็นความจริง แม้แต่ตระกูลเซิ่งก็ยังไม่มีโอกาสชนะตระกูลไป๋มากนัก!

เพราะตระกูลไป๋ก็มีพลังไม่น้อยไปกว่าตระกูลเซิ่ง ไม่เช่นนั้นคงจะไม่มาขอความร่วมมือหรอก!

เซิ่งตงฉยงสูดหายใจครุ่นคิดเรื่องนี้แล้วพูดว่า “ในกรณีนี้ ข้าจำเป็นต้องปรึกษาเรื่องนี้กับบิดาเสียก่อน”

“เชิญตามสบาย”

เซียวฉู่ฉู่พูดตามตรงโดยไม่ขัด

เซิ่งตงฉยงออกจากวังหลวงทันที ส่วนเซียวฉู่ฉู่และคนอื่น ๆ ต่างก็พูดด้วยน้ำเสียงเย็นชา

“เซิ่งตงฉยงผู้นี้มีความโลภมากจริง ๆ เขาต้องการดินแดนถึงสองดินแดน ช่างไร้สาระ!”

อากู่ต๋าพูดด้วยสีหน้าดูถูก

“พื้นฐานของการร่วมมือกันตามปกติคือแบ่งกันคนละครึ่ง อันที่จริงแล้วหากตระกูลไป๋เต็มใจจะร่วมมือกับเรา วิธีที่ดีที่สุดคือการร่วมมือกับตระกูลไป๋”