บทที่ 1161

จู่ ๆ ขุนนางคนหนึ่งก็ก้าวมาข้างหน้าอย่างรวดเร็ว

สีหน้าของเขาเคร่งขรึมอย่างยิ่งขณะกล่าวว่า “ฝ่าบาท ช่วงนี้มีคดีปล้นสะดมเกิดขึ้นบ่อยครั้งในหลายที่ ในตอนนี้ไม่มีเบาะแสที่จะแก้ไขเรื่องนี้ได้ แต่กระหม่อมได้ทราบข่าวหนึ่งมาพ่ะย่ะค่ะ!”

“เอ๊ะ?”

เมื่อได้ฟังดังนั้นสีหน้าของไป๋เจิ้นถังจึงจริงจังขึ้น ขณะถามด้วยน้ำเสียงเคร่งขรึม “เหตุใดเจ้าจึงกล่าวเช่นนี้?”

“เพราะว่ากระหม่อมได้รับข่าวว่ากองคาราวานที่ถูกปล้นในช่วงนี้ได้พบกับกองคาราวานของหวังหยวนด้วย แต่พวกโจรไม่ได้ปล้นกองคาราวานของหวังหยวนเลย เลือกปล้นแต่ของคนอื่นเท่านั้นพ่ะย่ะค่ะ!”

สีหน้าของขุนนางคนนั้นจริงจังมาก เขาขมวดคิ้วและพูดต่อว่า “กระหม่อมจึงคิดว่าบางทีหวังหยวนอาจอยู่เบื้องหลังเรื่องนี้พ่ะย่ะค่ะ”

“ถูกต้องพ่ะย่ะค่ะ!”

สีหน้าของขุนนางหลายคนที่อยู่รอบตัวเขาก็เคร่งขรึมมากเมื่อได้ฟังดังนั้น พวกเขาพูดอย่างไม่พอใจ “กระหม่อมเองก็รู้สึกว่าเรื่องนี้น่าจะเกี่ยวข้องกับหวังหยวนอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้พ่ะย่ะค่ะ!”

“หวังหยวนเปิดเส้นทางการค้ามาก่อน และสามารถขนส่งสินค้าไปยังสถานที่ต่าง ๆ ได้อย่างปลอดภัย บางทีเขาอาจไม่พอใจกับการขนส่งสินค้าได้เพียงอย่างเดียวอีกต่อไป เขาจึงต้องการปิดกั้นการขนส่งของผู้อื่นเพื่อผูกขาดเส้นทางการค้าทั้งหมด และทำให้ตระกูลของเขาเป็นผู้นำเพียงคนเดียวก็เป็นได้พ่ะย่ะค่ะ!”

“ใช่แล้วพ่ะย่ะค่ะฝ่าบาท หวังหยวนนั้นเต็มไปด้วยกลอุบายมากมาย แม้ว่าเล่ห์กลที่เขาใช้ในครั้งนี้จะชัดเจนเกินไปเล็กน้อย แต่ใครจะรู้ว่าเขาอาจจะจงใจทำให้เราคิดว่ากลอุบายนี้เป็นของคนอื่น และต้องการใส่ร้ายเขาก็เป็นได้ ใช่หรือไม่พ่ะย่ะค่ะ?”

“นอกจากนี้สินค้าของหวังหยวนยังถูกขนส่งอย่างปลอดภัยด้วย ซึ่งทำให้เกิดความคับข้องใจในใจของผู้คน หลายคนจึงรู้สึกว่าเขาต้องเป็นคนทำเช่นนี้แน่นอนพ่ะย่ะค่ะ!”

“พวกโจรอาละวาด ประชาชนต่างตื่นตระหนกเพราะกองคาราวาน ก็ได้รับความทุกข์อย่างมาก ฝ่าบาท แผนการของหวังหยวนนี้ช่างเลวร้ายยิ่งนักพ่ะย่ะค่ะ!”

ในขณะนี้ขุนนางเกือบทุกคนในราชสำนักต่างพูดถึงหวังหยวนด้วยสีหน้าไม่พอใจ!

พวกเขาเชื่อโดยไม่รู้ตัวว่าหวังหยวนต้องเป็นคนทำเช่นนี้!