บทที่ 1162

ตระกูลเซิ่งรู้ทุกเรื่องที่เกิดขึ้นในอาณาจักรต้าเป่ย ไม่เพียงแต่รู้เท่านั้น แต่ยังสามารถควบคุมได้ด้วยซ้ำ!

“นายท่าน อาณาจักรต้าเป่ยเริ่มสงสัยในตัวหวังหยวนแล้ว และเริ่มสงสัยว่าพวกเขาทำอะไรขอรับ!”

หงซาที่เป็นคนสนิทของเซิ่งตงฉยงพูดด้วยสายตาสาแก่ใจ

“หากเกิดความคลางแคลงใจแล้วก็เพียงแค่รอ แล้วพวกเขาจะค่อย ๆ แตกคอกันเอง ไฟแรงทำให้น้ำมันเดือด แต่ไม่อาจล้มเตาได้!”

หลังจากที่เซิ่งตงฉยงพูดจบหงซาก็พยักหน้า

“เข้าใจแล้วขอรับ เราควรสั่งให้มีการสังหารสักสองสามคนด้วยจะดีกว่า!”

หลังจากที่หงซาพูดจบ เซิ่งตงฉยงก็พยักหน้า

“ใช่ ตอนนี้มันเป็นเพียงการต่อสู้เล็ก ๆ น้อย ๆ หากมีคนตายไปสักสองสามคน ความสงสัยก็จะยิ่งเพิ่มสูงขึ้นไปอีกระดับแล้ว!”

“อย่างที่บอกไปแล้วว่าต้องระวังให้ดี เข้าใจหรือไม่?”

เซิ่งตงฉยงยกยิ้มโดยไม่รู้เลยว่าภาพที่เขาเห็นตรงหน้า เป็นสิ่งที่หวังหยวนและไป๋ชิงชางจงใจให้เขาเห็นเช่นนั้นต่างหาก!

คลางแคลงใจอะไรกัน?

มันเป็นเพียงเรื่องตลก!

แม้ว่าไป๋ชิงชางจะเคยสงสัยว่าหวังหยวนจะทำเช่นนั้นหรือไม่อยู่ครู่หนึ่ง แต่ในไม่ช้าเขาก็เลิกสงสัยไปแล้ว!

เหตุผลง่าย ๆ ก็คือ หวังหยวนจะไม่ทำเรื่องไม่สุจริตเช่นนี้ หากเขาต้องการผูกขาดตลาดจริงก็จะไม่ใช้วิธีนี้!

ยิ่งไปกว่านั้น คือโจรเหล่านั้นยังลึกลับมากและไม่มีเบาะแสเลย เห็นได้ชัดว่ามีการวางแผนมาเป็นเวลานาน

มีคนไม่มากในแผ่นดินที่ทำเรื่องเช่นนี้ได้ ซึ่งตระกูลเซิ่งก็เป็นหนึ่งในนั้นอย่างแน่นอน!

หงซากล่าวว่า “อย่ากังวลเลยขอรับนายน้อย คนของเราล้วนเป็นยอดฝีมือทั้งนั้น จึงเป็นเรื่องยากมากสำหรับคนธรรมดาที่จะค้นหาที่ซ่อนตัวของพวกเขาได้”

“อีกอย่างหนึ่งคือหวังหยวนได้ส่งโจรของเขาไปปกป้องเส้นทางการค้า โอกาสที่คนของเราจะประสบความสำเร็จจึงเพิ่มมากขึ้นเรื่อย ๆ”

เซิ่งตงฉยงรู้สถานการณ์นี้มานานแล้ว

“อืม ถึงเวลาอันสมควรที่จะต้องดำเนินการขั้นต่อไปแล้ว”