บทที่ 1166

หลังจากที่เซิ่งตงฉยงพูดจบเซิ่งฟางสี่ก็พยักหน้า

“ดี เช่นนั้นก็แจ้งให้เมืองหวงทราบได้เลย”

เซิ่งฟางสี่รู้สึกว่าถึงเวลาแล้ว ตระกูลไป๋และหวังหยวนกำลังแตกคอกัน นี่เป็นโอกาสที่ดีที่สุดของพวกเขา!

เกรงว่าจะไม่มีโอกาสที่ดีเช่นนี้อีกแล้วในชีวิต!

ในเวลานี้หวังหยวนมาถึงวังหลวงของตระกูลไป๋แล้วจริง ๆ!

หวังหยวนเข้าไปในเมืองหลวงพร้อมกับการประโคมข่าวครั้งใหญ่ว่าทันทีที่เขาเข้าไป เขาก็ถูกราชองครักษ์เข้าจับกุมเข้าไปในส่วนที่ลึกที่สุดของวังหลวง!

ไม่มีใครเข้ามาพบเจอเขาได้!

ซึ่งหวังหยวนไม่ได้คัดค้านและไม่มีอะไรจะพูด

ไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยรีบมาหาเขาในทันที

“พี่หวังต้องลำบากเสียแล้ว”

ไป๋ชิงชางพูดด้วยรอยยิ้ม ส่วนหวังหยวนก็เพียงแค่ยกยิ้มอย่างไม่ใส่ใจ

“สภาพแวดล้อมที่นี่ดีมาก ไม่ได้ลำบากเลยสักหน่อย”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ไป๋เฟยเฟยก็รีบพูดว่า “พี่หวัง เราได้ส่งกองกำลังทั้งหมดของเราไปคอยจับตาดูความเคลื่อนไหวของตระกูลเซิ่งแล้ว!”

“แต่ตอนนี้ยังไม่มีผล!”

“แต่... เราพบว่าตระกูลเซิ่งได้เริ่มตระเตรียมเสบียงอาหารกันแล้ว!”

หวังหยวนฟังแล้วก็ยกยิ้ม

“ดูเหมือนว่าตระกูลเซิ่งกำลังจะยกทัพ! ตามที่เราคาดไว้ พวกเขากำลังรอให้เราหันกลับมาต่อสู้กันเอง เพราะต้องการใช้โอกาสนี้โจมตีอาณาจักรทางต้าเป่ย!”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ ทั้งไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยก็พยักหน้าทั้งคู่

เมื่อเหตุการณ์ต่าง ๆ มาถึงจุดนี้ก็สามารถมองออกได้ชัดเจนมาก!

“เพียงแต่ว่าตระกูลเซิ่งจะสามารถทำอะไรได้? พวกเขายังไม่อาจแตะต้องตระกูลไป๋ของพวกข้าได้เลยไม่ใช่หรือ?”

ไป๋ชิงชางไม่ได้พูดเกินจริง เพราะความแข็งแกร่งของตระกูลไป๋ไม่ได้อ่อนแอไปกว่าตระกูลเซิ่ง!

ซ้ำยังแข็งแกร่งกว่าตระกูลเซิ่งเสียอีก!