บทที่ 1167

“พี่หวัง ท่านพอจะมีวิธีใดในการขัดขวางพวกเขาหรือไม่?”

ขณะนี้ไป๋ชิงชางถามขึ้นมา สิ่งที่เขาจะสื่อนั้นชัดเจนมากคือต้องการให้หวังหยวนช่วย!

หวังหยวนยกยิ้มแล้วถามกลับว่า “เพียงแค่ถ่วงเวลาพวกเขางั้นหรือ?”

พวกเขาได้ฟังแล้วก็ตกตะลึง!

ไป๋เฟยเฟยและไป๋ชิงชางย่อมเข้าใจสิ่งที่หวังหยวนจะสื่อได้!

ไม่คิดจะถ่วงเวลาและผัดวันประกันพรุ่ง แต่อยากจะ...

กวาดล้างพวกเขา!

ทั้งสองไม่เคยคิดเรื่องนี้มาก่อน!

เมื่อได้ฟังคำพูดของหวังหยวนจึงตกใจ!

“พี่หวัง ท่านหมายความว่าอย่างไร…?”

ไป๋ชิงชางถามตามตรง หวังหยวนได้ฟังแล้วก็ยกยิ้ม

“ดังที่เจ้าคิดนั่นแหละ!”

หวังหยวนไม่ต้องการให้อภัยตระกูลเซิ่ง เพราะตระกูลเซิ่งนี้ก่อปัญหามาโดยตลอด ความสงบสุขที่แท้จริงอาจเกิดขึ้นหากพวกเขาถูกกวาดล้าง!

หวังหยวนจึงต้องการใช้โอกาสนี้เพื่อกำจัดตระกูลเซิ่งให้สิ้นซาก!

ไม่เช่นนั้นเขาคงไม่ลงทุนมาถึงที่นี่!

“แม้ว่า… เรื่องนี้จะฟังดูน่าสนใจมาก แต่หากลงมือทำจริง ก็เกรงว่าจะทำได้ไม่ง่ายนักใช่หรือไม่?”

ไป๋ชิงชางไม่รู้ว่าหวังหยวนกำลังคิดอะไรอยู่ แม้แต่ในสายตาของเขาก็ยังมองว่าเรื่องนี้จัดการได้ยาก!

แต่หวังหยวนกล่าวว่า “ทั้งหมดเป็นเรื่องของความร่วมมือ ในเมื่อพวกเขาไปหาเมืองหวงได้ แล้วเหตุใดเราจะทำบ้างไม่ได้?”

“เชื่อหรือไม่ว่าเมืองหวงยินดีร่วมมือกับเรามากกว่า?”

เมื่อหวังหยวนพูดเช่นนี้ ไป๋ชิงชางก็ตกตะลึง

“พี่หวัง ท่านมีวิธีหรือ? ทำให้เมืองหวงช่วยเราได้หรือไม่?”

หวังหยวนพยักหน้าแล้วพูดอย่างปฏิเสธไม่ได้ “ข้ายังพอมีมิตรภาพกับเมืองหวงอยู่บ้าง หากข้าออกหน้าก็แน่นอนว่าเป็นไปได้”