ตอนที่ 118
บทที่ 118
September 18, 2026
ในห้องโถงของที่ว่าการอำเภอ คนกลุ่มหนึ่งกำลังคุกเข่า มีทั้งพวกอันธพาล ผู้มีอำนาจ ผู้ตรวจราชการผู้เฒ่า และชาวบ้าน
นายอำเภอจ้าวเว่ยหมินกำลังนั่งอยู่ในห้องโถงพร้อมมองดูหลักฐานทุกประเภท หัวใจของเขาเต็มไปด้วยความโกรธ!
ไม่อยากจะเชื่อเลยว่าคุณชายไม่เพียงแต่เชี่ยวชาญด้านประวัติศาสตร์เท่านั้น แต่ยังมีความเชี่ยวชาญในการปกครองประเทศด้วย!
หนำซ้ำยังเก่งในการสั่งการ และนำชาวบ้านกลุ่มหนึ่งทำลายล้างค่ายซานหู่
หลังจากเข้ารับตำแหน่งมานานกว่าหนึ่งเดือน เขาก็รู้ว่าค่ายซานหู่นั้นชั่วร้าย และโหดเหี้ยมเพียงใด!
นายอำเภอซุนใช้เงินหลายพันตำลึงทุกปี แต่ล้มเหลวในการปราบปรามพวกโจรหลายครั้ง!
คุณชายผู้นี้นำชาวบ้านกลุ่มหนึ่งเข้าโจมตีและทำลายพวกเขาในตอนกลางคืน เขาเหมือนกับเทพเจ้าแห่งสงครามไม่มีผิด!
คนที่มีความสามารถเช่นนี้ เกิดมาเพื่อการกุศลจริง ๆ แล้วยังเป็นพรแก่ประชาชนและเป็นพรแก่ศาล!
ไม่ได้การแล้ว ต้องเขียนจดหมายถึงเสนาบดีฝ่ายซ้ายฉบับหนึ่ง และขอให้ราชสำนักเชิญคุณชายออกมา
ในช่วงเวลาที่ยากลำบากเหล่านี้ ถึงเวลาแล้วที่คุณชายจะต้องแสดงผลงานอันยิ่งใหญ่ของเขา
ตระกูลหลิวน่ารังเกียจจริง ๆ ที่ต้องการสังหารคุณชายผู้นี้ ช่างมีนิสัยที่โฉดชั่วเสมือนหมาป่า!
หากตระกูลหลิวไม่ถูกทำลาย คุณชายคงอยู่ไม่เป็นสุข!
การพิจารณาคดีนี้ก็เป็นไปอย่างราบรื่นเช่นกัน
เพื่อไม่ให้ถูกทรมาน เฮยซานหู่จึงสารภาพตามความจริงและอยากจะตายเร็ว ๆ เท่านั้น!
เอกสารคำสาบานของทั้งสองได้รับการตรวจสอบโดยศาลาว่าการ และเป็นลายมือและลายนิ้วมือของหลิวจื้อเกา
ด้วยพยานและหลักฐานทางกายภาพทั้งหมด คดีนี้จึงกลายเป็นคดีที่แน่ชัด!
จ้าวเว่ยหมินกำลังรอการพิจารณาคดี
จู่ ๆ จู่เป๋าหม่าก็เดินเข้ามา
ทันทีที่เขาเห็นจู่เป๋าหม่าเฉียน ดวงตาของหลิวจื้อเกาก็เป็นประกายราวกับว่าเขาเห็นความหวังแห่งชีวิต
จู่เป๋าหม่าออกหน้า คงต้องเป็นเพราะลูกชายของเขายอมใช้เงินมากมายเพื่อจ้างเขา!
ตราบใดที่เขาชักชวนนายอำเภอได้ แม้จะสูญเสียทรัพย์สินก็เหมือนเป็นการช่วยปัดภัย เขาก็หนีรอดไปได้!
จู่เป๋าหม่าก้าวไปข้างหน้าด้วยรอยยิ้มขอโทษบนใบหน้าของเขา “ท่านใต้เท้า โปรดให้ข้าพูดสักหน่อยเถอะ!”
ใบหน้าของจ้าวเว่ยหมินเย็นชาราวกับน้ำแข็ง “จู่เป่าหม่า ข้าอยู่ในระหว่างการขึ้นศาล เจ้ามีอะไรจะพูดในห้องโถงหรือไม่?”
การแสดงออกของจู่เป๋าหม่าเปลี่ยนไปเล็กน้อย และลางสังหรณ์บอกว่าเขาควรไป แต่เมื่อนึกถึงเงินสองพันตำลึงที่หลิวเจี้ยนเย่สัญญาไว้ เขาก็อดไม่ได้ที่จะกัดฟันแล้วก้าวไปข้างหน้าและพูดเสียเบาว่า “ท่านใต้เท้า ปล่อยตระกูลหลิวไปสักรอบเถอะ ตระกูลหลิวจะจ่ายภาษีปีเต็มจำนวนในปีนี้ นอกจากนี้ตระกูลหลิวยินดีบริจาคเงินสามพันตำลึงให้กับเทศบาลด้วย!”