บทที่ 1180

หลังจากออกไปได้แล้ว หวังหยวนก็ออกคำสั่งป้องกันตนเองจากตระกูลไป๋ด้วยพลังทั้งหมดของเขาทันที!

เขาต้องการควบคุมทุกการเคลื่อนไหวของตระกูลไป๋!

แน่นอนว่าหวังหยวนรู้ดีว่าตระกูลไป๋จะไม่กล้าโจมตีเขาง่าย ๆ เพราะด้วยความแข็งแกร่งของตระกูลไป๋ในปัจจุบัน แม้จะจัดการกับตระกูลเซิ่งและเมืองหวงก็ยังยากมากแล้ว หากจะหันมาจัดการกับพวกเขาก็ยากพอ ๆ กับการบุกสวรรค์!

ไป๋เจิ้นถังไม่ได้บอกไป๋ชิงชางและไป๋เฟยเฟยเรื่องนี้ แต่สองพี่น้องย่อมรู้ข่าวการจากไปของหวังหยวน!

แม้ว่าพวกเขาไม่ได้ถาม แต่ก็รู้ด้วยว่าไม่มีการปรองดองระหว่างผู้เป็นบิดากับหวังหยวน!

“ท่านพ่อ เราควรทำอย่างไรดี ตระกูลเซิ่งและเมืองหวงจะรุกคืบเข้ามาในไม่ช้าแล้วขอรับ!”

ไป๋ชิงชางถามด้วยความกังวล

“แค่ต้านทานเอาไว้ พวกเขาจะไม่สามารถโจมตีได้หรอก ไม่ต้องกังวล”

ไป๋เจิ้นถังพูดด้วยสีหน้าราวกับว่าเขาไม่ได้ใส่ใจเรื่องนี้อย่างจริงจัง!

พวกเขาไม่มีพลังแบบหวังหยวน มีเพียงแค่อาวุธที่ใช้ในการต่อสู้แบบดั้งเดิมที่สุดเท่านั้น หากต้องการเอาชนะพวกเขาก็อาจจะต้องจ่ายอย่างแสนสาหัส!

แต่หากต้องการจะบุกเมืองให้สำเร็จ ก็ต้องมีกองกำลังเพิ่มขึ้นอย่างน้อยสองถึงสามเท่า!

ตอนนี้เขาใช้ทหารม้าทั้งหมดหนึ่งแสนสองหมื่นคน!

ก็เพียงพอที่จะต้านทานได้!

ในตอนนี้ตระกูลไป๋เริ่มเตรียมตัวแล้ว!

ขณะเดียวกันเมืองหวงก็ได้รับจดหมายจากตระกูลเซิ่ง และยังได้ทราบข่าวแล้วว่าหวังหยวนถูกจับตัวไปที่เมืองหลวง ส่วนจะเกิดอะไรขึ้นต่อไปนั้นพวกเขาย่อมไม่อาจล่วงรู้ได้

แต่ก็ชัดเจนแล้วว่าเรื่องนี้ไม่มีทางแก้ไขได้ เพราะแม้ว่าหวังหยวนและตระกูลไป๋จะไม่ถึงกับแตกแยกกัน แต่พวกเขาก็ยังมีความแค้นระหว่างกันอยู่!

ซึ่งเมื่อเป็นเช่นนี้พวกเขาจะทำสิ่งต่าง ๆ ได้ง่ายขึ้น!

“พวกเจ้าคิดอย่างไร?”

เซียวฉู่ฉู่มองอากู่ต๋าและคนอื่น ๆ แล้วถามตามตรง

“ไทเฮา นี่คือโอกาสของเรา ดังนั้น... เราแทบจะรอไม่ไหวแล้วที่จะดำเนินการ!”

อ๋องหลงซีและคนอื่น ๆ ล้วนคิดเช่นเดียวกัน!