บทที่ 1183

หลังจากที่เซียวฉู่ฉู่หายตกตะลึงนางก็หัวเราะทันที

“ถูกต้อง มันไม่ง่ายเลยที่จะจับเขาไว้ได้ ในเมื่อครั้งนี้เขาเลือกที่จะมาเยือนเมืองหวงของเรา ก็แสดงว่าต้องมีบางอย่างเกิดขึ้นเป็นแน่!”

หลังจากที่เซียวฉู่ฉู่พูดจบ อ๋องหลงซีก็กล่าวเสริม

“ไทเฮา มีเพียงสองผลลัพธ์เท่านั้น ผลลัพธ์แรกคือการโน้มน้าวให้เราล่าถอย และอีกผลลัพธ์คือมาเพื่อเจรจาความร่วมมือ!”

หลังจากที่อ๋องหลงซีพูดจบแล้ว เซียวฉู่ฉู่ก็พูดด้วยรอยยิ้มว่า “ข้าอยากจะเลือกทางเลือกที่สองมากกว่า!”

“ถ้าหวังหยวนโน้มน้าวให้เราถอยทัพ ก็คงจะไม่กล้าทำเช่นนั้นในเวลานี้หรอก!”

“เพียงแต่ความร่วมมือที่ว่านั้น...จะเป็นอย่างไร?”

มีความสงสัยฉายแววในดวงตาของเซียวฉู่ฉู่ เพราะท้ายที่สุดก็มีสองทาง!

ทางที่หนึ่งคือการร่วมมือกับตระกูลเซิ่ง หากมีความขัดแย้งระหว่างตระกูลไป๋และหวังหยวน ก็เป็นไปได้ที่จะแก้ปัญหาเรื่องตระกูลไป๋ได้!

หรือบางทีตระกูลไป๋และหวังหยวนอาจร่วมมือกันเพื่อจัดการกับตระกูลเซิ่ง

ทั้งสองสถานการณ์ล้วนเป็นไปได้ในสายตาของนาง!

“ไทเฮา หวังหยวนแอบเข้ามาในเมืองหลวงแล้ว คิดว่าอีกไม่นานเขาน่าจะเข้ามาในวังหลวงวัง พวกรออีกสักพักได้เลยพ่ะย่ะค่ะ”

อ๋องหลงซีพูดด้วยรอยยิ้ม เขาระบุตำแหน่งของหวังหยวนได้แล้ว เพราะในเมืองหวงแห่งนี้มีองครักษ์เงาทมิฬแฝงตัวอยู่ทุกหนทุกแห่ง!

แม้จะเดินร่วมกันบนถนน ก็ไม่มีใครรู้ว่าใครเป็นองครักษ์เงาทมิฬบ้าง!

ดังนั้นการทราบที่อยู่ของพวกหวังหยวนจึงไม่ใช่เรื่องยาก!

ยามค่ำในวังหลวง เซียวฉู่ฉู่นำสุราชั้นดีหนึ่งไหพร้อมเครื่องเคียงหลายจานมาเตรียมไว้

อ๋องหลงซีและอ๋องเจิ้นตงก็อยู่ด้วยเช่นกัน

มีเพียงอากู่ต๋าเท่านั้นที่เป็นฝ่ายพาตนออกไปรับมา!

ในไม่ช้า องครักษ์เงาทมิฬก็แอบเข้ามาในวังหลวง ทันใดนั้นหวังหยวนและหวงเจียวเจียวก็ปรากฏตัวในห้องตำราของราชินี เซียวฉู่ฉู่

“ทุกท่าน ไม่ได้เจอกันนานนะ”

หวังหยวนหัวเราะแล้วพูดตามตรง

เซียวฉู่ฉู่ได้ฟังเช่นนั้นก็พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา