บทที่ 1184

หลังจากเซียวฉู่ฉู่ได้ฟังแล้วจึงหรี่ตาและอดหัวเราะไม่ได้

“ตระกูลเซิ่ง เหตุใดเจ้าถึงคิดว่าข้าควรช่วยเจ้า?”

“พวกข้าได้บรรลุข้อตกลงการเป็นพันธมิตรกับตระกูลเซิ่งแล้ว”

หวังหยวนได้ฟังเช่นนั้นก็ส่ายหน้า

“ไทเฮา เรายังเป็นมิตรสหายที่ดีต่อกัน เพิ่งจะได้พบหน้ากันแล้วพูดเช่นนี้จะฟังดูไม่จริงใจไปหน่อยหรือ?”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เซียวฉู่ฉู่ก็หัวเราะ

“แล้วความจริงใจของท่านคืออะไร?”

หวังหยวนยกนิ้วขึ้นแล้วพูดตามตรง “ดินแดนหนึ่ง เมืองเหลียง”

หลังจากฟังคำตอบแล้ว อ๋องหลงซีและคนอื่น ๆ ก็ตกตะลึงอยู่ครู่หนึ่ง

“ดินแดนหนึ่งหรือ?”

เมื่อพวกเขาได้ยินสองคำนี้ก็คาดเดาอยู่ในใจเช่นกัน!

เมื่อหวังหยวนพูดถึงเมือง นั่นไม่ได้หมายความว่า...

ทั้งสามฝ่ายจะแบ่งของตระกูลเซิ่งออกเท่า ๆ กันหรือ?

ความจริงแล้วการแบ่งเท่ากันเช่นนี้เป็นเรื่องปกติ แต่...

ประเด็นสำคัญคือหวังหยวนที่มาที่นี่!

เขาไม่เคยต้องการดินแดน แล้วเหตุใดเขาถึงต้องการยึดเมืองหนึ่งในตอนนี้?

เซียวฉู่ฉู่หรี่ตาลงและอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “หวังหยวน ตอนนี้ท่านตั้งใจที่จะแย่งชิงดินแดนแล้วหรือไม่?”

แม้ว่าหวังหยวนจะบอกไม่ได้ว่ามีความตั้งใจจะแย่งชิงดินแดน แต่เขาก็ยังต้องจองไว้ก่อน

เพื่อรักษาความปลอดภัยของตนเอง และรับรองความปลอดภัยของทั้งหมู่บ้านต้าหวังด้วย!

“ความจริงแล้วเรื่องนี้เกี่ยวข้องกับพวกท่านด้วยจริง ๆ”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เซียวฉู่ฉู่ก็หรี่ตาลงทันที

“เกี่ยวอะไรกับพวกข้าหรือ? หมายความว่าอย่างไร?”

หวังหยวนยกยิ้มแล้วพูดอย่างใจเย็น “พวกท่านและตระกูลเซิ่งต้องบรรลุข้อตกลง เพื่อให้ตระกูลเซิ่งหว่านความขัดแย้งระหว่างข้ากับตระกูลไป๋แล้ว”