บทที่ 1248

หวังหยวนย่อมรู้เรื่องราวในราชสำนักเมืองหวงเป็นอย่างดี แต่สำหรับเรื่องในวังหลัง เขากลับไม่รู้มากนัก!

หลังจากที่ฮ่องเต้องค์ก่อนแห่งเมืองหวงสวรรคต เซียวฉู่ฉู่ก็ได้ปกครองเมืองหวงมาหลายปีแล้ว วังหลังก็สงบสุข ไม่มีการแย่งชิงอำนาจกันแต่อย่างใด!

แล้วจะเกิดเรื่องเช่นนี้ขึ้นได้อย่างไร!

“พี่หยวน ฮ่องเต้ก่อนมีพระสนมหลายองค์ แต่ที่ทรงโปรดปรานที่สุด นอกจากไทเฮาก็คืออันกุ้ยเหริน และเจิ้งกุ้ยเหริน!”

“ข้าไม่รู้จักกุ้ยเหรินทั้งสองนี้มากนัก แต่ผู้ที่มีความสัมพันธ์ที่ดีกับไทเฮาก็คือเจิ้งกุ้ยเหริน ส่วนอันกุ้ยเหรินนั้นมีความขัดแย้งกันบ้าง”

“เพียงแต่... นางไม่น่าจะมีเหตุผลพอที่จะลอบปลงพระชนม์ไทเฮาได้!”

“พี่หยวน... เป็นไปได้หรือไม่ว่าจะไม่ใช่กุ้ยเหรินทั้งสองนี้?”

เมื่อหวังหยวนได้ฟังเช่นนี้ก็พ่นลมหายใจอย่างเย็นชา

เรื่องนี้ไม่สามารถสืบสวนได้อย่างชัดเจนนัก แต่ว่า...

หากเซียวฉู่ฉู่เป็นเช่นนี้ เมืองหวงคงต้องเกิดความวุ่นวายเป็นแน่!

และความวุ่นวายครั้งนี้อาจยิ่งใหญ่กว่าต้าเย่เสียอีก!

อ๋องทั้งสามถูกเซียวฉู่ฉู่ปราบปรามได้ก็คงไม่มีอะไรผิดปกติ!

เพราะพวกเขาล้วนเป็นพี่น้องของฮ่องเต้องค์ก่อน ย่อมเต็มใจที่จะช่วยเหลือนาง!

ทว่า...

หากเซียวฉู่ฉู่ตาย!

พวกเขาก็คงคิดที่จะก่อกบฏ!

ไท่จื่อยังเยาว์วัย มีอายุเพียงสิบปีเท่านั้น!

จะต่อกรกับพวกเขาได้อย่างไร!

“เฮ้อ...”

หวังหยวนถอนหายใจแล้วรีบมุ่งหน้าไปยังเมืองหวง!

สำหรับเรื่องนี้ เชียนหลงไม่ได้เอ่ยคำใดเลย

ในขณะนี้ใบหน้าของเซียวฉู่ฉู่ขาวซีด แต่ยังคงฝืนยิ้ม

แม้ว่าจะมีคนรู้ว่านางป่วย แต่คนที่รู้ว่านางกำลังจะตายนั้น นางคิดว่าคงมีไม่กี่คน!

ดังนั้น...

นางจึงต้องรอให้หวังหยวนมาก่อน!

และยังมีอ๋องหลงซีที่นางไว้ใจที่สุด ที่นางไม่ได้ปิดบัง!