บทที่ 1277

หงหยิ่งหน้าแดงก่ำ สุราแรงเหลือเกิน ตอนนี้นางเริ่มเมาเล็กน้อยแล้ว!

“ไม่... ไม่ดื่มแล้ว ข้า...”

หงหยิ่งรีบพูด หากดื่มต่อไปอีกคงจะเกิดเรื่องเป็นแน่!

แต่เกาเล่อเพียงแค่ยกยิ้มแล้วพูดว่า “น้องสะใภ้ สุราแก้วนี้ข้าขอมอบให้แด่เจ้าทั้งสอง ขอให้แก่เฒ่าด้วยกัน ครองรักกันตลอดไป!”

กล่าวจบ เกาเล่อก็หยิบสุราธรรมดาอีกแก้วขึ้นมายกซดรวดเดียว!

จากนั้นก็มองไปที่เฉินอวิ๋นจื้อและหงหยิ่ง

“ขอบคุณขอรับพี่ใหญ่!”

เฉินอวิ๋นจื้อไม่พูดพร่ำทำเพลง ดื่มสุรากระดูกเสือหมดไปอีกถ้วย

ส่วนหงหยิ่ง...

ก็ได้แต่ฝืนใจดื่ม

ตอนนี้เกาเล่อเหลือบมองไปที่หวงเจียวเจียว ซึ่งนางเองก็เข้าใจ

ที่จริงแล้วการกระทำเช่นนี้ไม่ได้เกินเลยสำหรับพวกเขา

เพราะคู่บ่าวสาวล้วนต้องดื่มสุรากระดูกเสือ!

และนางกับเขาเพิ่งจะดื่มไปสักเท่าไหร่กันเชียว ตามปกติแล้วเมื่อมีแขกเหรื่อมาร่วมงานมากมาย ก็ล้วนต้องฉลองให้ด้วยสุรา

แม้ว่าพวกเขาจะสงสัยหงหยิ่ง แต่หากสตรีผู้นี้ไม่ได้มีเจตนาร้าย การกระทำเช่นนี้ของพวกเขาก็ไม่ถือว่าเป็นการวางแผนทำร้าย

หญิงสาวที่ยินยอมแต่งงานกับชายหนุ่มแล้วเข้าห้องหอกัน จะยังต้องใส่ใจเรื่องความสัมพันธ์ทางกายอีกหรือ?

ยิ่งไปกว่านั้น หากนางมีเจตนาไม่ดี การกระทำเช่นนี้ของพวกเขาก็ยิ่งไม่ใช่เรื่องเกินเลย!

“มาเถอะ ทั้งสองคน ข้าขอดื่มอวยพรให้บ้าง!”

ตอนนี้หวงเจียวเจียวยกถ้วยสุราขึ้นมา ส่วนเกาเล่อก็รินสุราให้พวกเขาเต็มแก้วอีกครั้ง

“ฮูหยินคารวะ สุราแก้วนี้เป็นตัวแทนคุณชายที่มาอวยพรด้วย แน่นอนว่าต้องดื่มให้หมด!”

เกาเล่อกล่าวจบ เฉินอวิ๋นจื้อก็ไม่พูดอะไร แต่กลับมีความสุขจนแทบตัวลอย!

เพราะเขาเองก็ยังไม่เคยดื่มสุรากับภรรยาเลย!

“ขอบพระคุณฮูหยิน!”

เฉินอวิ๋นจื้อดื่มรวดเดียวจนหมด หงหยิ่งก็ได้แต่ฝืนใจดื่มจนหมดเช่นกัน