บทที่ 1305

เมื่อหวังหยวนพูดจบแล้ว หวงเจียวเจียวก็หัวเราะออกมาทันที ความจริงแล้วนางก็คาดหวังเช่นกัน อยากรู้จริง ๆ ว่าหวังหยวนจะทำให้คนกลุ่มนี้ที่กล้ากินเสบียงบรรเทาทุกข์ของราชสำนักคายเสบียงเหล่านั้นออกมาและชดใช้ได้อย่างไร!

คณะเดินทางมุ่งหน้าสู่หลิงหนาน ใช้เวลาประมาณสามวันก็มาถึง!

เพียงแต่ว่าก่อนที่จะมาถึง สองตระกูลใหญ่แห่งหลิงหนาน รวมถึงเจ้าเมืองหลิงหนานก็ทราบข่าวการมาของหวังหยวนล่วงหน้าแล้ว

ในเวลานี้พวกเขามารวมตัวกันเพื่อคิดหาวิธีรับมือหวังหยวน!

“ท่านเจ้าเมือง คนที่ชื่อว่าอ๋องเป่ยหลิงจะมาแล้ว ครั้งนี้เราจะจัดการกับพวกเขาอย่างไร?”

ในศาลาแห่งนี้ บัดนี้เฉียนทงที่เป็นหัวหน้าตระกูลเฉียนซึ่งเป็นหนึ่งในสองตระกูลใหญ่เอ่ยถามด้วยความสงสัย

เมื่อได้ยินเช่นนั้น โอวหยางซานผู้เป็นหัวหน้าตระกูลโอวหยาง ซึ่งเป็นหนึ่งในสองตระกูลใหญ่เช่นกันก็ยิ้มเยาะ แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “จะจัดการอย่างไรได้ นอกจากจะใช้วิธีเดิม ในหลิงหนานแห่งนี้ สวรรค์สูงฮ่องเต้ห่างไกล พวกเขาจะทำอะไรเราได้? ตราบใดที่เราไม่ยอม ในบรรดาชาวบ้านยากจนเหล่านั้นจะมีใครกล้ารับเสบียงบรรเทาทุกข์สักชิ้นบ้าง?”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น เฉียนทงก็หัวเราะออกมาเบา ๆ แล้วพูดอย่างเย็นชาว่า “นั่นก็จริง เรื่องเช่นนี้ พวกเขาย่อมไม่กล้าพูดอะไรมากนัก เพราะอย่างไรเสียพวกเราก็คุมหลิงหนานอยู่แล้ว และยังมีท่านเจ้าเมืองหนุนหลังด้วย ต่อให้จะเป็นอ๋องเป่ยหลิงที่สูงส่งก็ตาม จะทำอะไรเราได้?”

“การแสร้งทำตามแต่ไม่ทำตาม เราไม่ได้ทำกันครั้งเดียวเสียหน่อย ทำกันมาตั้งหลายครั้งแล้ว!”

เมื่อพูดจบ ทั้งสองก็หันไปมองหลี่ว์ไฉหลิงผู้เป็นเจ้าเมือง!

“ท่านเจ้าเมือง เรื่องนี้ท่านว่าอย่างไร?”

แม้ว่าพวกเขาจะเป็นเศรษฐีแห่งสองตระกูลใหญ่ที่มีทรัพย์สินมากมาย แต่บางครั้งก็ยังต้องพึ่งพาความช่วยเหลือจากหลี่ว์ไฉหลิง!

ในช่วงหลายปีที่ผ่านมา หลี่ว์ไฉหลิงก็ได้รับผลประโยชน์จากพวกเขาไม่น้อย จึงเป็นธรรมดาที่พวกเขาจะคิดเหมือนกัน!

ส่วนราษฎรที่ยากไร้เหล่านั้นอยู่ที่ไหน? เขาไม่สนใจเลย!

เพียงแต่ว่าเรื่องนี้ เขายังคงขมวดคิ้วครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง ก่อนจะพูดออกมา

“เรื่องนี้ไม่ง่ายเลย หวังหยวนผู้นี้ พวกเจ้าคงรู้จักบ้างแล้ว เขาไม่ใช่คนธรรมดาที่จะรับมือได้ง่าย ๆ ดังนั้น... ข้าคิดว่าต้องลองดูว่าเขาต้องการอะไร บางทีคนผู้นี้อาจจะเข้าใจเรื่องราวดีอยู่แล้วก็ได้”

“อย่างไรเสียเขาก็ไม่ได้เป็นข้าราชบริพารของเมืองหวงของเราโดยสมบูรณ์ บางทีอาจจะทำไปสักพักแล้วก็จากไป พวกเราเพียงแค่ช่วยเขาจัดการเรื่องนี้ให้เสร็จสิ้น เขาก็คงไม่ทำให้เราเดือดร้อนหรอก”