บทที่ 1323

หลี่ว์ไฉหลิงรีบพยักหน้า พลางอดไม่ได้ที่จะกล่าวว่า “นั่นแหละคือเรื่องที่ข้าพูดถึงเมื่อครู่! ข้าเกรงว่าราชสำนักอาจจะลงมือทำเช่นนั้น!”

“หากเป็นเช่นนั้นจริง... เวลาที่เรามีก็แทบจะไม่เหลือแล้ว!”

โอวหยางซานได้ฟังเช่นนั้นจึงกล่าวว่า “เช่นนั้น... เหตุใดจึงไม่แจ้งเรื่องนี้แก่เฉียนทงด้วยเล่า?”

โอวหยางซานรู้สึกว่าเรื่องนี้สำคัญมาก อย่างน้อยพวกเขาทั้งสามก็ควรจะรับรู้

แต่หลี่ว์ไฉหลิงรีบพูดว่า “บอกเขาหรือ? คนผู้นั้นดื้อรั้นนัก หากเขาไม่ยินยอมและดันทุรังต่อต้านราชสำนักด้วยการนำกองทัพมา เมื่อนั้นพวกเราคงจะถูกกำจัดไปอย่างง่ายดายเป็นแน่”

โอวหยางซานได้ยินดังนั้นจึงพยักหน้าเห็นด้วย

เฉียนทงผู้นี้โหดเหี้ยมที่สุด ทุกครั้งก็เป็นเขาที่ลงมือฆ่าคน!

หากเป็นเช่นนั้นจริง หากเขาโกรธแค้นและลงมือฆ่าหวังหยวน!

ราชสำนักก็คงจะต้องฆ่าล้างบางทั้งหลิงหนานเป็นแน่!

เมื่อถึงเวลานั้น...

คงจะพินาศสิ้น!

“ใต้เท้าหลี่ว์ ท่านหมายความว่า... เราทั้งสองจะต้องลงทุนจ่ายกันเองงั้นหรือ?”

โอวหยางซานกล่าวจบจึงหันไปมองหลี่ว์ไฉหลิง

“ก็ไม่ใช่เช่นนั้น เรื่องเช่นนี้จะให้เราจ่ายกันเองได้อย่างไร? ก็ให้เฉียนทงรับรู้ด้วย แล้วค่อยดูว่าเขาจะทำอย่างไรเท่านั้น”

เมื่อหลี่ว์ไฉหลิงได้รับการสนับสนุนจากโอวหยางซานแล้วจึงเกิดความมั่นใจขึ้น!

แน่นอนว่าเขาก็ยังคิดด้วยว่าหลี่ว์ไฉหลิงกำลังพยายามช่วยเขาอยู่!

ครั้นโอวหยางซานจากไปแล้ว หลี่ว์ไฉหลิงจึงเรียกเฉียนทงมาเล่าเรื่องราวเมื่อครู่ให้ฟังคร่าว ๆ!

เฉียนทงหรี่ตาลง แววตาแฝงไปด้วยความประหลาดใจ

ในขณะเดียวกันเขาก็อดนึกขันไม่ได้

“หลี่ว์ไฉหลิงผู้นี้ช่างสมแล้วที่เป็นจิ้งจอกเฒ่า เขาเริ่มได้กลิ่นแล้วว่าราชสำนักกำลังจะจัดการเขา!”

“เพื่อรักษาเก้าอี้ของตัวเองเอาไว้ จึงเริ่มหลอกลวงข้าแล้ว!”

“ช่างน่าขัน!”

เมื่อวานนี้เฉียนทงได้ฟังเรื่องราวที่หวังหยวนเล่าให้ฟัง หลังจากนั้นเมื่อได้เห็นหลี่ว์ไฉหลิงมีท่าทีเช่นนี้ก็ยิ่งมั่นใจในคำพูดของหวังหยวนมากยิ่งขึ้น

“ใต้เท้าหลี่ว์ เรื่องนี้พวกเราสามคนจะต้องแก้ปัญหากันเองหรือ?”