บทที่ 1322

นอกจากพวกเขาแล้วยังจะมีใครอีก?

“ใต้เท้าหลี่ว์ ท่านหมายความว่า... ราชสำนักต้องการให้พวกเรารับผิดชอบแทนหรือ?”

โอวหยางซานกลืนน้ำลาย สีหน้าแย่ลงเล็กน้อย!

“ข้าคิดว่าเป็นเช่นนั้น หากเงินบรรเทาทุกข์และเสบียงจากราชสำนักไม่มาเสียที แล้วจะบรรเทาภัยพิบัติอย่างไร?”

“หากจู่ ๆ หวังหยวนก็จากไป แล้วข้าได้รับมอบหมายให้เป็นผู้รับผิดชอบ ข้าก็จะกลายเป็นผู้ต้องหาหลักหรือเปล่า?”

“แน่นอนว่าหากเกิดเรื่องขึ้นกับข้า พวกท่าน... ก็คงไม่รอด!”

“เมื่อเปรียบเทียบกันแล้ว ครั้งนี้เป็นการบรรเทาทุกข์ แน่นอนว่าสิ่งที่ต้องการคือเงิน หากพูดถึงเรื่องเงิน ท่านกับเฉียนทงมีเยอะที่สุด!”

“หรือแม้แต่ท่านเองก็เป็นคนที่โด่งดังมากที่สุดด้วยไม่ใช่หรือ?”

หลังจากที่หลี่ว์ไฉหลิงพูดจบ โอวหยางซานก็เบิกตากว้างทันที

นี่หมายความว่าราชสำนักต้องการจัดการกับเขาหรือ?

คิดจะถลกหนังเขาหรือ?

เลี้ยงให้อ้วนแล้วค่อยฆ่า ฆ่าเขาแล้วให้หลิงหนานผ่านพ้นภัยแล้งครั้งนี้ไป!

“ใต้เท้าหลี่ว์ ท่านอย่าทำให้ข้ากลัวสิ ข้ายิ่งขี้กลัวอยู่!”

โอวหยางซานรีบพูด หลี่ว์ไฉหลิงจึงหัวเราะ

“ขู่ท่านหรือ? โอวหยางซาน ท่านลองบอกมาสิว่าในบรรดาพวกเราสามคน ราชสำนักต้องการฆ่าใครมากที่สุด?”

“แน่นอนว่าไม่ว่าจะเป็นข้า ท่าน หรือเฉียนทง ล้วนแต่กระทำความผิดที่ต้องโทษประหารชีวิตกันทั้งสิ้น ครั้งนี้อาจเป็นโอกาสที่จะล้างมลทินของพวกเรา!”

“ข้ามีเงินเยอะเพียงใดท่านคงรู้ ส่วนเฉียนทงนั้น แม้ว่าจะมีลูกน้องมากมาย แต่สิ่งที่เขาครอบครองอยู่ก็ไม่มีอะไรมากนัก มีเพียงแค่ร้านค้าไม่กี่แห่งในเมืองหลิงหนาน ซึ่งไม่มีค่าอะไรเลย และเศรษฐกิจที่นี่ก็ไม่ดี”

“แต่ท่านไม่เหมือนเขา! ท่านมีที่ดินมากมาย และที่ดินเหล่านี้... ล้วนเป็นของชาวบ้าน!”

“ท่านครอบครองไว้เป็นของตนเอง กล่าวได้ว่าที่ดินที่ดีในหลิงหนานครึ่งหนึ่งอยู่ในมือของท่าน สำหรับราชสำนักแล้ว ท่านจะไม่ใช่หนามยอกอกหรือ?”

หลี่ว์ไฉหลิงพูดเบา ๆ เมื่อได้ยินเช่นนี้ โอวหยางซานก็ตกตะลึงทันที

“นี่... แต่ว่านี่...”