บทที่ 1321

ยามเช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น ภารกิจบรรเทาทุกข์ก็เริ่มต้นขึ้นอีกครั้ง หลังจากไตร่ตรองตลอดทั้งคืน หลี่ว์ไฉหลิงก็ตัดสินใจว่าจะลงมือทำสิ่งที่เป็นประโยชน์จริง ๆ!

ขั้นตอนแรกที่เขารู้ดีก็คือการกำจัดโอวหยางซานและเฉียนทง!

แต่เฉียนทงคนนี้เป็นหัวหน้าโจร เขาไม่เข้าใจเรื่องอะไรมากมายนัก ทำอะไรก็ไม่คิดหน้าคิดหลัง คนเช่นนี้หลี่ว์ไฉหลิงไม่อยากมีความขัดแย้งด้วยตั้งแต่แรก!

ดังนั้น...

เขาจึงไปหาโอวหยางซานก่อน

“พี่โอวหยาง ข้าเกรงว่าคราวนี้ที่หวังหยวนกับพวกของเขามาที่นี่ อาจจะก่อให้เกิดการเปลี่ยนแปลงครั้งใหญ่!”

หลี่ว์ไฉหลิงรู้ดีว่าโอวหยางซานมีที่ดินมากมาย เขาเป็นคนร่ำรวยที่สุด

แต่คนผู้นี้เป็นพ่อค้าย่อมมีความคิดแบบพ่อค้า กล่าวได้ว่าเห็นแก่ได้ เน้นการแสวงหากำไรและกลัวความตาย!

ทว่าเขาไม่ใช่เฉียนทง คนผู้นั้นใช้ชีวิตอยู่บนคมดาบ อารมณ์ฉุนเฉียว สามารถทำในสิ่งที่คาดไม่ถึงได้โดยไม่คำนึงถึงสิ่งที่จะตามมา

แต่โอวหยางซานไม่เหมือนกัน!

เขาต้องคิดไตร่ตรองอย่างรอบคอบก่อนที่จะตัดสินใจทำ!

“ใต้เท้าหลี่ว์พูดเช่นนี้หมายความว่าอย่างไร?”

โอวหยางซานหรี่ตามอง เมื่อได้ยินคำพูดเช่นนี้ก็อดไม่ได้ที่จะถาม

“ท่านดูสิ หวังหยวนมาที่นี่แต่ไม่สนใจอะไรเลย ให้พวกเราจัดการทุกอย่าง ถ้าการบรรเทาทุกข์นี้ล้มเหลว โทษทัณฑ์จะตกมาอยู่ที่พวกเราหรือไม่?”

หลี่ว์ไฉหลิงยังคงหลอกล่อต่อไป

โอวหยางซานขมวดคิ้วและอดไม่ได้ที่จะพูดว่า “เรื่องการบรรเทาทุกข์นี้ยังแก้ไขไม่ได้อีกหรือ? ถ้าไม่ได้จริง ๆ ก็ฆ่าทิ้งให้หมดเลยสิ จะได้จบเรื่องใช่หรือไม่?”

เขาไม่ค่อยสนใจเรื่องเช่นนี้มากนัก

“ฆ่าหรือ ท่านจะสังหารคนกลางเมืองหลิงหนานเลยหรือ? นี่เป็นเรื่องล้อเล่นหรือเปล่า? ถ้าเป็นยามปกติก็คงไม่เป็นอะไร แต่ตอนนี้สถานการณ์เป็นอย่างไร สายตาของทั้งราชสำนักจับจ้องมาที่นี่ หากเกิดเรื่องขึ้น ท่านกล้ารับรองได้หรือไม่ว่าราชสำนักจะไม่รู้?”

“หากเรื่องนี้ถูกเปิดโปง ท่านกับข้าคงหนีไม่พ้นความตาย!”

“ราชสำนักไม่ต้องส่งมาเยอะหรอก เพียงแค่ทหารห้าพันนายมาถึงพวกเราก็ตายแน่!”

หลังจากที่หลี่ว์ไฉหลิงพูดจบ โอวหยางซานก็สูดหายใจเข้าลึก ๆ แล้วพยักหน้า