บทที่ 1320

“ส่วนเฉียนทงและโอวหยางซานก็ล้วนจัดการได้ง่ายมาก พวกเขาได้กระทำความชั่วไว้มากมาย จึงยิ่งไม่สามารถหลีกเลี่ยงความตายได้ เพียงแค่เกณฑ์ทหารมาห้าพันนายก็สามารถกำจัดพวกเขาให้สิ้นซากได้!”

“แล้วทุกสิ่งทุกอย่างในที่แห่งนี้ก็จะได้รับการแก้ไข!”

“แต่เหตุผลที่ข้าไม่ได้กระทำเช่นนั้นเพราะว่ายุ่งยากเกินไป ดังนั้น...ราชสำนักจึงตั้งใจที่จะให้โอกาสแก่ท่าน โอกาสที่จะได้แสดงความสามารถ”

“ส่วนเฉียนทงและโอวหยางซานนั้น ข้าจะหาวิธีจัดการเองเมื่อถึงเวลานั้น ท่านเพียงแค่ช่วยข้าลงมือก็เพียงพอ”

หลังจากที่หวังหยวนพูดเช่นนี้จบ หลี่ว์ไฉหลิงที่ได้ฟังแล้วก็เข้าใจ

แท้จริงแล้วเป้าหมายในครั้งนี้ไม่ใช่ตัวเขาเอง!

แต่เป็นการพัฒนาด้านงบประมาณท้องถิ่น!

“ท่านอ๋อง ข้าเข้าใจแล้ว วันนี้ได้ฟังคำพูดของท่านจึงได้กระจ่างแจ้ง”

หลังจากที่หลี่ว์ไฉหลิงพูดจบก็คำนับหวังหยวนด้วยความเคารพอย่างใจจริง

“ฮ่าฮ่าฮ่า การได้พูดคุยกับบัณฑิตนั้นช่างสบายใจนัก หลี่ว์ไฉหลิง เมื่อท่านเข้าใจคำพูดของข้าก็จัดการได้ง่ายขึ้นมาก”

หวังหยวนมองเขาด้วยรอยยิ้ม จากนั้นหลี่ว์ไฉหลิงจึงจากไปอย่างนอบน้อม

เพียงแต่ว่าเกาเล่อเดินออกมาถามว่า “พี่หยวน ท่านคิดว่า... หลี่ว์ไฉหลิงจะคิดเช่นนั้นหรือไม่? เขาจะสามารถกลับตัวกลับใจได้จริงหรือ?”

หวังหยวนหัวเราะเบา ๆ แล้วกล่าวว่า “ไม่มีความแน่นอน ดังนั้น... แผนการของเฉียนทงจะทำให้เขาเข้าใจความจริงข้อหนึ่ง!”

เกาเล่อรีบถามว่า “ความจริงอะไร?”

“ต่อให้ข้าจะไม่สังหารเขา แต่ก็... ยังมีคนอื่นที่ต้องการสังหารเขา!”

“ข้าต้องการให้เขารู้ว่าการเลี้ยงเสือสองตัวไว้ข้างกาย บางครั้งก็ไม่ได้เป็นไปตามที่ต้องการทุกอย่าง!”

เมื่อหวังหยวนพูดเช่นนี้ เกาเล่อจึงเข้าใจ!

“ฮ่าฮ่าฮ่า พี่หยวน ในที่สุดข้าก็เข้าใจแล้วว่าท่านหมายความว่าอย่างไร!”

“ท่านให้หลี่ว์ไฉหลิงจัดการพวกเขา และให้พวกเขาจัดการหลี่ว์ไฉหลิงด้วย เมื่อถึงเวลานั้น ใครจะชนะ ใครจะแพ้ ล้วนอยู่ในกำมือของเราทั้งสิ้น!”

หวังหยวนยกยิ้มโดยไม่เอ่ยคำใด นี่คือจุดประสงค์ที่เขาทำเช่นนี้!