บทที่ 1344

ซึ่งให้ความรู้สึกราวกับนางฟ้าบนสวรรค์!

เช้าตรู่ของวันรุ่งขึ้น หวังหยวนก็ฝึกยุทธ์ในลานจวนตามปกติ แต่สายตาของเขาก็คอยมองไปที่ห้องของเชียนหลงเป็นครั้งคราว

เขากังวล!

แต่หญิงสาวคนนั้นไม่ออกมา เขาเองก็ไม่สามารถบุกเข้าไปดูได้

ทันใดนั้นหวงเจียวเจียวก็เดินเข้ามาหาเขา จากนั้นมองไปที่ห้องของเชียนหลงแล้วชะงักไป

“ยังไม่ออกมาอีกหรือ?”

หวังหยวนพยักหน้าแล้วกล่าวว่า “เจียวเจียว เจ้าช่วยไปดูเชียนหลงหน่อยเถิด”

เมื่อได้ยินเช่นนั้น หวงเจียวเจียวก็หัวเราะแล้วถามว่า “สามี ท่านเป็นห่วงเชียนหลงมากหรือ?”

แท้จริงแล้วนางก็เพียงแค่พูดเล่น ไม่ได้คิดอะไร

หวังหยวนหัวเราะแล้วตอบว่า “เพราะว่าเป็นสหายกัน จะต้องมีเหตุผลอะไรอีกเล่า?”

“ท่าน... เหตุใดจึงถามเช่นนี้ล่ะ? เมื่อวานตอนที่นางป่วย ท่านก็เป็นห่วงมากไม่ใช่หรือ?”

“พวกเจ้าต่างก็มองนางเป็นน้องสาว ข้าก็เช่นกัน เหตุใดจึงถามคำถามแปลก ๆ เช่นนี้?”

หวังหยวนรู้สึกสงสัยจริง ๆ ในยามปกติ เชียนหลงสนิทกับพวกนางสามคนมากที่สุด จนถึงขั้นมองว่าเป็นพี่สาวน้องสาวกัน ดังนั้นในสถานการณ์เช่นนี้ หากเขาเป็นห่วงก็ไม่น่าจะมีอะไรผิดปกติ!

หวงเจียวเจียวรู้ดีว่าหวังหยวนคิดอย่างไรจึงหัวเราะ

“ข้ารู้ แต่ว่า... เมื่อเชียนหลงออกมา ท่านก็จะรู้เอง!”

คำพูดนี้ทำให้หวังหยวนรู้สึกประหลาดใจ

“หมายความว่าอย่างไร?”

เรื่องนี้เกี่ยวข้องกับเชียนหลงอย่างไร?

ขณะนั้นหวงเจียวเจียวก็เดินเข้าไปเปิดประตู เชียนหลงตื่นตั้งแต่เช้าแล้วและแต่งตัวเสร็จแล้ว

แต่ว่า...

นางรู้สึกอับอายเล็กน้อยที่จะออกไปจากห้อง!

“เหตุใดจึงไม่ออกมาเล่า? เขินหรือ?”