บทที่ 136

“งานประชุมกวีติ้งหลงไถ!”

หลังจากได้รับบัตรเชิญ หวังหยวนก็เปิดมันออกแล้วส่ายหน้า “ข้าไม่สนใจงานประชุมกวี!”

ในตอนปลายของราชวงศ์จิน เป็นช่วงที่เริ่มมีภัยพิบัติร้ายแรงเกิดขึ้น ฮ่องเต้องค์แรกของต้าเย่ต่อสู้นอกเมืองจิ่วซาน และเอาชนะคู่แข่งศัตรูได้ จากนั้นก็ใช้อำนาจสถาปนาจักรวรรดิ!

หลังจากได้รับชัยชนะ เขาได้แต่งบทกวีจากสนามรบ ต่อมาขุนนางเมืองจิ่วซานได้สร้างชมรมที่เรียกว่าติ้งหลงไถ แล้วเรียกประชุมบัณฑิตทั่วเมืองมาเพื่อจัดงานประชุมกวี ซึ่งสืบทอดจากรุ่นสู่รุ่น

ในที่สุด ด้วยการมีส่วนร่วมของราชวงศ์ อุปสรรคในการเข้าร่วมก็มีมากขึ้นเรื่อย ๆ

ตอนแรกบัณฑิตทั่วไปสามารถเข้าร่วมได้ และค่อย ๆ เลื่อนเงื่อนไขเป็นบัณทิตถงเซิน ซิ่วไฉ และสุดท้ายคือจู่เหริน

ใครก็ตามที่เปล่งประกายในงานประชุมกวีติ้งหลงไถ จะมีชื่อเสียงไปทั่วแคว้น และอาจได้รับการสนับสนุนจากบัณฑิตผู้รอบรู้ และขุนนางชั้นสูงอีกด้วย

นี่คืองานในฝันของบัณฑิต!

แต่สำหรับหวังหยวน เขาไม่สนใจการประชุมกวีประเภทนี้ ไม่ต้องพูดถึงการคบค้าสมาคมกับพวกบัณฑิตขั้นสูงจิ้นซื่อ

หากอยู่กับคนพวกนี้รู้ เขาพูดแทบไม่รู้เรื่องด้วยซ้ำ!

จ้าวเว่ยหมินยิ้มฝืดเฝื่อน “ท่านเป็นผู้รอบรู้อยู่แล้ว ย่อมดูหมิ่นการแต่งบทกวี! แต่มันเป็นเพียงกลยุทธ์ในการรื้อถอนกำแพงที่ท่านครั้งที่แล้ว ราชสำนักยังไม่ได้ส่งข่าวกลับมา คาดว่าเสนาบดีฝ่ายซ้ายและขวาจะทะเลาะกันอีกครั้ง และกลยุทธ์นี้ก็จะสูญเปล่าในที่สุด!”

หวังหยวนโบกมืออย่างไม่อดทน “ไม่ต้องเล่าเรื่องไร้สาระเช่นนี้ให้ข้าฟังหรอก ทั้งสองฝ่ายคิดแต่จะบ่อนทำลายซึ่งกันและกัน คิดถึงแต่ผลประโยชน์ พวกเขาไม่สนใจความเป็นความตายของราษฎรหรอก เอาแต่จะละเลยหน้าที่ตัวเองทั้งนั้น!”

“ความจริงแล้วเสนาบดีฝ่ายซ้าย...”

เมื่อเห็นว่าหวังหยวนดูอารมณ์ไม่ดี จ้าวเว่ยหมินจึงเปลี่ยนเรื่องด้วยการกล่าวว่า “แม้ว่าสมาคมกวีติ้งหลงไถจะมีขนาดเล็ก แต่ในช่วงไม่กี่ปีที่ผ่านมา ก็ยังมีบัณฑิตจำนวนมาก ทั้งพวกขุนนางในเฉิงโจว ผู้พิพากษา และแม้แต่ลูกหลานตระกูลขุนนางก็เข้าร่วมด้วย ครั้งนี้วังไห่เทียน ผู้เป็นเจ้าภาพการประชุมกวีครั้งนี้ เป็นเพื่อนที่ดีที่สุดของข้าเอง ข้าจึงขอคำเชิญให้ท่านได้เข้าร่วมด้วย! หากท่านสามารถเข้าร่วมได้ ก็จะสามารถขยายอิทธิพลไปได้แน่นอน ในอนาคต ไม่ว่าท่านจะทำอะไรก็จะมีพันธมิตรเพิ่มขึ้น!”

“ข้าจะถ่ายทอดความรู้เล็ก ๆ น้อย ๆ นี้ให้ใครได้บ้าง แม้แต่เทพเจ้าแห่งต้าเย่ก็ยังช่วยไม่ได้!”

หวังหยวนพูดไม่ออก ทันใดนั้นดวงตาของเขาก็เป็นประกาย “มีลูกหลานจากครอบครัวชนชั้นสูงและขุนนางเข้าร่วมด้วย ดังนั้นการประชุมบทกวีครั้งนี้ จะไม่มีปัญหาการขาดแคลนเงินแน่นอน!”

“เงิน เอ่อ อืม!”

จ้าวเว่ยหมินตกตะลึงและพยักหน้า

งานประชุมกวีติ้งหลงไถควรจะเป็นโอกาสที่จะคว้าชื่อเสียง แต่เหตุใดท่านถึงสนใจเงิน!