ตอนที่ 137
บทที่ 137
September 18, 2026
“ให้ข้าดูหน่อย!”
หวังหยวนหยิบแผนที่ขึ้นมา
แผนที่ขนาดเล็กแสดงเส้นทางที่ทอดจากเมืองฝูไปยังเมืองจิ่วซาน โดยมีการทำเครื่องหมายระบุเมือง ตลาด แม่น้ำ ภูเขา ถนนบนที่ราบ ถนนบนภูเขา โรงเตี๊ยมทั้งใหญ่และเล็กระบุไว้
ดูเหมือนเป็นการวาดแบบคร่าว ๆ ที่หยาบมาก!
สีหน้าขององครักษ์สวี่เปลี่ยนไป เมื่อเขาเห็นจ้าวเว่ยหมินหันหลังเดินออกไป เขาก็ก้มหน้าลง ไม่พูดอะไรเลย!
แผนที่เป็นของเถื่อนในหมู่ประชาชน พลเรือนไม่ได้รับอนุญาตให้เก็บและวาดเป็นการส่วนตัว!
พ่อค้าสามารถวาดแผนที่ง่าย ๆ ได้ แต่เป็นเพียงเส้นทางการค้าขาย และการขนส่งสินค้าเท่านั้น
แผนที่ที่เขาใช้สำหรับข้าราชการ มีรายละเอียดมากกว่าที่พ่อค้าใช้ และดูง่ายกว่าที่กองทัพใช้!
พูดตามหลักเหตุผล คนธรรมดาก็ไม่อนุญาตให้ดูเช่นกัน!
แต่นายใหญ่แสร้งทำเป็นไม่เห็น เขาจึงทำได้แค่แสร้งทำเป็นไม่เห็นเช่นกัน
หลังจากที่หวังหยวนอ่านแผนที่เสร็จ เขาก็จดจำมันได้ทั้งหมดและส่งคืน!
องครักษ์สวี่รับแผนที่มา แล้วเริ่มเตือนอีกครั้ง “หากท่านไปที่เมืองจิ่วซานจริง ๆ ก็มีสิ่งที่ควรระวังอีก เพราะนอกเหนือจากกลุ่มโจรกลุ่มใหญ่แล้ว ยังมีกลุ่มโจรกลุ่มเล็ก ๆ อยู่บนเส้นทางนั้นด้วย ดีที่สุดควรเตรียมดาบให้กับผู้ติดตามด้วยเพื่อความปลอดภัย!”
“ดาบหรือ?”
หวังหยวนตกใจเมื่อได้ยินดังนั้น “กฎแห่งต้าเย่กำหนดไว้ไม่ใช่หรือ ว่าคนธรรมดาไม่อาจพกดาบได้?”
องครักษ์สวี่หัวเราะเบา ๆ “แน่นอนว่ากฎหมายกำหนดไว้ แต่โลกภายนอกในขณะนี้ไม่สงบสุข หากออกไปข้างนอกโดยไม่พกดาบไว้เพื่อป้องกันตัวเอง พ่อค้าเหล่านั้นคงถูกปล้นไปนานแล้ว ฝ่ายราชการกำลังเมินเฉยในขณะนี้ หากต้องการพกดาบก็ไปรายงานที่ว่าการอำเภอ และจ่ายเงินจำนวนหนึ่ง แล้วฝ่ายราชการจะออกเอกสารให้พกดาบได้ แต่อนุญาตเฉพาะดาบสั้น หอกและดาบยาวเท่านั้น พวกธนู หน้าไม้ และชุดเกราะก็ยังเป็นของต้องห้ามอยู่”
หวังหยวนหัวเราะเบา ๆ และพยักหน้า “ขอบคุณมากสำหรับคำแนะนำ!”
จู่ ๆ องครักษ์สวี่ก็เปลี่ยนเรื่อง “ไม่ทราบว่าท่านสนใจจะเป็นพ่อค้าเกลือหรือไม่ขอรับ?”
หวังหยวนหรี่ตา “อธิบายหน่อยได้หรือไม่?”
ต้าเย่มีการขายเกลือ และใช้ระบบใบอนุญาต