ตอนที่ 142
บทที่ 142
September 18, 2026
“เจ้าไม่เข้าใจ!”
หวังหยวนขี้เกียจเกินกว่าจะสนใจแม่สาวน้อยคนนี้ จึงหันหน้าไปทางอื่น
ได้เจอหูเมิ่งอิ๋งสองครั้งติดต่อกัน
นางไม่เพียงแต่เข้าใจการบริหารจัดการเท่านั้น แต่นางยังมีวิสัยทัศน์ที่ยอดเยี่ยมอีกด้วย นางเป็นคนมีพรสวรรค์ที่หาได้ยาก!
หากมีคนเช่นนี้มาช่วย เขาก็จะสบายใจได้หลายอย่าง
“หยวนเอ๋อร์ อย่าตำหนิชิงเหอเลย!”
ลุงยังกล่าวอีกว่า “คุณหนูใหญ่แห่งตระกูลหูผู้นั้น ไม่มีใครแตะต้องได้จริง ๆ นางฆ่าสามีไปสามคนติดต่อกัน ทุกคนในเมืองรู้เรื่องนี้ดี บางคนบอกว่านางเป็นปีศาจจิ้งจอก บางคนบอกว่านางเป็นเทพเสือขาว แต่ใครก็ตามที่แตะต้องนางจะต้องตาย เจ้าต้องอย่าคิดฟุ้งซ่าน เจ้ามีคนเดียวพอแล้ว!”
“ลุง ข้าไม่เคยเห็นหน้านางด้วยซ้ำ ข้าจะมีความคิดแปลก ๆ เช่นนั้นได้อย่างไร!”
หวังหยวนไม่รู้ว่าจะหัวเราะหรือร้องไห้ดี เขากางแขนออก “และท่านคิดว่าข้าดูเหมือนคนเช่นนั้นหรือ!”
ลุงยิ้มอ่อน!
จ้าวชิงเหอเม้มปาก “เหมือน!”
นอกรถม้า เอ้อหู่และสามพี่น้องกัวฉางเม้มปากกลั้นหัวเราะ!
คนทั้งเจ็ดกลับไปที่ร้านตีเหล็ก อยู่ที่นั่นอีกสามวัน และทำดาบราชวงศ์ถังทั้งหมดสิบสองเล่ม ก่อนจะกลับไปที่หมู่บ้านต้าหวัง!
“พี่หยวนกลับมาแล้ว!”
“พี่หยวนกลับมาแล้ว!”
“พี่หยวนกลับมาแล้ว!”
ทันทีที่รถม้าเข้ามาในหมู่บ้าน ทั้งวัยรุ่น เด็กและผู้ใหญ่ในหมู่บ้านก็รวมตัวกัน!
หวังหยวนลงจากรถม้า แล้วกล่าวทักทายด้วยรอยยิ้ม ก่อนแนะนำลุงกับจ้าวชิงเหอ!
ความกระตือรือร้นของชาวบ้าน ทำให้สองพ่อลูกตกใจ พวกเขาไม่คิดว่าหวังหยวนจะโด่งดังถึงเพียงนี้จริง ๆ!
หวังปี่จงที่ไปอยู่ในเมืองสองสามวันก็มาด้วย เขาไม่เดินเอามือไพล่หลังอีกต่อไป แต่ยิ้มอย่างรู้สึกผิด “หมิงถัน กลับมาแล้ว!”
หมิงถัน คำเรียกหวังหยวน เป็นวิธีการทักทายระหว่างบัณฑิต!