บทที่ 167

ฟิ้วฟิ้วฟิ้ว...

หลังจากระดมยิงหน้าไม้เป็นระลอก โจรมากกว่ายี่สิบคนก็ล้มลงและก็พ่ายแพ้อีกครั้ง

ตู้เหยียนหลางซ่อนตัวอย่างขี้ขลาดอีกครั้ง หันหน้าแล้วตะโกนไปทางป้านซานยาว "ยิงพวกมันต่อไป ยิงไอ้เวรพวกนี้ให้ตายให้หมด!"

ฟิ้ว...ปัง...

นักธนูทั้งห้าไม่มีทางเลือกอื่น นอกจากขึ้นสายธนูและพยายามยิงธนูต่อไป

เมื่อพูดถึงธนูแล้ว แม้ว่ากำลังแขนจะแข็งแกร่งขนาดไหน แต่หากยิงธนูมากกว่าสิบครั้งติดต่อกันก็จะเจ็บปวดเมื่อยล้าไม่น้อย!

หลังจากยิงธนูมากกว่าสิบดอกติดต่อกัน แขนของพวกเขาก็เจ็บจนไม่สามารถขึ้นสายธนูได้อีกต่อไป

ระยะยิงสั้นลงจากหนึ่งร้อยก้าวเหลือห้าสิบก้าว ไม่แม้แต่จะโดนโล่ด้วยซ้ำ

ดวงตาของหวังหยวนหรี่ลงอย่างเคร่งเครียด "ต้าหู่ เจ้าเอาโล่บุกไปข้างหน้า และสังหารนักธนูนั้นซะ เอ้อหู เจ้าเอาดาบไปบั่นคอพวกมัน เตรียมตัวบุกออกไปกันเถอะ"

"ได้เลย!"

ทั้งสองตกลงอย่างไม่ลังเล!

ต้าหู่ถือดาบยาวคว้าโล่แล้วรีบไปหานักธนูป้านซานยาว!

เอ้อหู่ไม่คว้าโล่ไปด้วยซ้ำ เขาแค่เอาไปดาบแล้วพุ่งเข้าไปหาตู้เหยียนหลางราวกับสายลม!

"หนีเร็ว!"

ป้านซานยาวและเซี่ยซานหู่ถึงกับหน้าถอดสีอย่างหนัก เขาตะโกนเรียกนักธนู แล้วตะโกนใส่ตู้เหยียนหลางว่า "พี่เก้า รีบหนีเร็วเข้า หวังพั่วหลู่มีวรยุทธ์สูงส่ง ท่านไม่ใช่คู่มือเขา รีบหนีเอาชีวิตรอดก่อน!"

“เขามีวรยุทธ์สูงส่ง แล้วข้าวรยุทธ์ต่ำต้อยนักหรือไง ข้าจะฆ่าเขาให้ดู!”

ตู้เหยียนหลางไม่สนใจ รีบพุ่งไปหาเอ้อหู่ "ไอ้เด็กน้อย วันนี้ท่านเก้าคนนี้จะสอนให้เจ้ารู้ว่า เจ้ามันเทียบชั้นข้าไม่ได้หรอก!"

เขาเองก็ยังเป็นผู้ฝึกวรยุทธ์ และเป็นโจรรุ่นเก๋าที่เอาชีวิตรอดจากการต่อสู้กับเจ้าหน้าที่และทหารมากมายหลายสิบครั้ง

ครั้งหนึ่งเขาเคยฆ่าหมาป่าหิวโหยเจ็ดตัวด้วยตัวเอง วรยุทธ์และประสบการณ์การต่อสู้ของเขาไม่ใช่ธรรมดาเลยสักนิด!

ตอนนี้ต่อหน้าผู้คน เซี่ยซานหู่ให้เขาหนีไปแบบนี้ หากข่าวนี้แพร่ออกไป เขาจะเอาหน้าไปไว้ที่ไหน

สิ่งที่สำคัญที่สุด คือเขาไม่คิดว่าเด็กบ้านนอกคนนี้จะสามารถเอาชนะเขาที่ผ่านการต่อสู้มานับร้อยครั้งได้!

เคร้ง!

ทันใดนั้น ทั้งสองก็ปะทะกัน ดาบยาวและดาบสะบั่นหัวฟาดฟันกัน ทำให้เกิดประกายไฟพุ่งออกมา!

สันดาบสะบั่นหัวนั้นหนาสามารถฟันดาบยาวธรรมดา ๆ ให้ขาดได้

แต่เหตุการณ์อันเหลือเชื่อก็เกิดขึ้น ดาบยาวนั้นไม่เป็นอะไรเลย แต่ดาบสะบั่นหัวแตกออกเป็นสองเสี่ยง!

กลุ่มโจรถึงกับตะลึง!

ดวงตาของเซี่ยซานหู่เป็นประกาย "อาวุธเทพสงครามนั้นคมสามารถตัดเหล็กได้เหมือนดินเหนียว อย่างที่คาดไว้ เขาสามารถทำอาวุธเช่นนี้ นี่ต้องเป็นแผนสำรองที่สามของเขา!"