บทที่ 174

พลังมหาศาลระเบิดออกมาจากใต้เท้าของนาง จนนางกระแทกล้มลงกับพื้น

ปึก!

ร่างในชุดเกราะสีดำพุ่งเข้ามา ดาบยาวที่ส่องด้วยแสงเย็นวาบสาดมาและวางบนคอของนาง "อย่าขยับ!"

"อึก!"

สัมผัสที่เย็นวาบและแหลมคมที่รู้สึกได้จากคอระหง ร่างบางของหงเยี่ยก็หยุดแข็งตัวอยู่กับที่

นางมองลงไป ทันใดนั้นนางโกรธมากจนอยากเคี้ยวฟัน

มีไม้กระดานและมีหลุมลึกอยู่ในพื้นดิน และชายคนนั้นก็ซ่อนตัวอยู่ในหลุมนั้น

คนชั่วแซ่หวังนั้นช่างน่ารังเกียจและไร้ยางอายมาก เขาใช้คนซุ่มโจมตีจากที่นี่!

เป็นไปได้หรือไม่ว่าเขาสามารถคำนวณได้อย่างถูกต้อง และยืนอยู่ตรงนี้ได้!

กึก!

โจรทั้งหมดหยุดโจมตี ทำอะไรไม่ถูก!

นี่คือน้องสาวแท้ ๆ ของหัวหน้า ใครกล้าลงมือให้นางขาดเป็นท่อนกัน

ถ้าหัวหน้ากลับมาแล้ว เขาต้องสับคนคนนั้นให้เป็นชิ้น ๆ แน่ เขาคลั่งรักน้องสาวจะตายไป!

ฟู้ว!

คนอื่น ๆ ถอนหายใจด้วยความโล่งอก และหันไปมองหวังหยวน ดวงตาของพวกเขาเต็มไปด้วยความยกย่อง!

ตอนที่ทำตามแผนนี้ พี่หยวนก็อธิบายให้ฟัง

หากอีจั้งหงปรากฏตัวขึ้น

เขาจะพูดยั่วโมโหนางให้นางรีบพุ่งไปข้างหน้าตามลำพัง แล้วปล่อยให้เอ้อหู่จัดการ!

หากครั้งแรกล้มเหลว อย่าใจร้อน และให้รอโอกาสครั้งที่สองอย่างอดทน!

อีจั้งหงที่โกรธนั้นจะเรียกพวกโจรรวมตัวกันบุกเข้ามา ต้องลงมือด้วยตัวเองอย่างแน่นอน

ให้เอ้อหู่บุกออกไปรับมือนาง