ตอนที่ 200
บทที่ 200
September 18, 2026
บัณฑิตหลายคนดูถูกเหยียดหยาม ไม่เชื่อว่าถงเซินจะสามารถตอบคำถามของท่านไห่เทียนได้ โดยแทบไม่ต้องคิดเลยแม้แต่น้อย
แต่เหตุการณ์ต่อไปทำให้ทุกคนต้องตาค้าง!
“นี่! นี่! นี่!”
เมื่อมองตัวอักษรขนาดใหญ่ทั้งสิบสองตัว ดวงตาของเหยียนฟู่กู่ก็สว่างขึ้น เขาไม่รอให้หมึกแห้ง รีบคว้ากระดาษแล้ววิ่งเข้าไปในจวนตระกูลวัง พลางกระโดดโลดเต้น และตะโกนว่า “ท่านอาจารย์ ท่านอาจารย์ มีคำตอบแล้ว มีคำตอบแล้ว!”
“เอ๊ะ!”
ท่าทางกระโดดโลดเต้นนี้ทำให้ทุกคนในกลุ่มผู้ชมตกตะลึง และมองหวังหยวนด้วยความประหลาดใจ
เขาเขียนอะไรกันแน่?
เหยียนถงจือ จิ้นซื่ออันดับสองและขุนนางอันดับห้า ถูกทำให้สูญเสียความสำรวมถึงเพียงนี้!
ต้องรู้ว่ารองผู้บังคับบัญชาของเมืองจิ่วซาน ไม่ใช่คนธรรมดาในแง่ของความรู้ความสามารถ
หูเมิ่งอิ๋งไม่อยากจะเชื่อ “คุณชาย ตอบถูกจริงหรือ?”
“นั่นไม่น่าเชื่อเลย!”
เอ้อหู่ที่ค่อนข้างสงบมาโดยตลอด อดไม่ได้ที่จะพูดว่า “ความรู้ของพี่หยวนได้รับการชื่นชมจากผู้พิพากษาจ้าว มีอะไรแปลกนัก กับการแค่ตอบคำถามสามข้อ!”
หูเมิ่งอิ๋งเม้มปาก แล้วหัวเราะเบา ๆ!
ในสายตาของคนในหมู่บ้านต้าหวัง ไม่มีอะไรในโลกนี้ที่คุณชายทำไม่ได้!
“ท่านอาจารย์ คำตอบมาแล้ว ท่านอาจารย์ คำตอบมาแล้ว!”
เหยียนถงจือโบกกระดาษอย่างมีความสุขเหมือนเด็กสามขวบ วิ่งตะโกนไปตลอดทาง และบางครั้งก็อดไม่ได้ที่จะกระโดดตัวลอยสองสามครั้ง!
คำง่าย ๆ สิบสองคำนี้สื่อถึงแก่นแท้ของความรู้ตลอดชีวิตของปรมาจารย์ และยังก้าวไปอีกระดับของความรู้ของอาจารย์ด้วย!
หากท่านอาจารย์เห็นต้องยอมรับแน่นอน!
“ใจเย็นก่อน ตอบมาเถอะ มันเป็นแค่สามคำถาม! สุดท้ายเจ้าก็ยังเป็นจิ้นซื่ออันดับที่สอง และเป็นขุนนางอันดับห้า เหตุใดถึงขาดความสำรวมถึงเพียงนี้? ลืมสิ่งที่ข้าสอนเจ้าไปแล้ว สิ่งพื้นฐานที่สุดสำหรับบัณฑิตคือสมาธิ ไท่ซานถล่มตรงหน้าสีหน้าไม่เปลี่ยน กวางปรากฏมาข้างกายตาไม่กะพริบ ใจเย็นก่อน ทำใจให้สงบ!”
เมื่อเห็นศิษย์กระโดดโลดเต้น วังไห่เทียนก็ดุเขาด้วยสีหน้าเรียบเฉย แล้วค่อย ๆ เดินไปหยิบกระดาษขึ้นมาอ่าน
หลายปีที่ผ่านมา เขาถามคำถามโดยมุ่งไปที่ความรู้ของตัวเองมากเกินไป!
ยังไม่มีใครตอบคำตอบได้ถูกอย่างแท้จริง!
ถึงจะมีคำตอบ ก็ยังไม่สอดคล้องกับสิ่งที่เขาต้องการเลยสักนิด
เหยียนฟู่กู่อธิบายว่า “ท่านอาจารย์ คำตอบนี้ไม่ธรรมดาขอรับ!”