บทที่ 201

แกร็บ!

ประตูสีแดงชาดปิดแล้ว!

กลุ่มผู้ชมต่างตกตะลึง!

เมื่อครู่นี้เกิดอะไรขึ้น?

พวกเรากำลังฝันอยู่หรือเปล่า?

ท่านไห่เทียนผู้มีชื่อเสียงไปทั่วหล้ากลับวิ่งเท้าเปล่า แล้วลากเด็กชายเข้าไปในจวน นอกจากนี้ยังสั่งให้ปิดประตูด้วย เกรงว่าเขาจะหลบหนี!

ยังเรียกเขาว่าคุณชายน้อยอีก นี่ถือเป็นการลดสถานะโดยตรง!

นี่มันเกิดอะไรขึ้น!

เขาเขียนอะไรลงไปกันแน่ ถึงสามารถทำให้วังถงจือและท่านไห่เทียนคลั่งไคล้เช่นนี้!

ทันใดนั้น!

ตัวอักษรสิบสองคำนั้นก็กลายเป็นเรื่องลึกลับอย่างยิ่ง!

หลี่ซานซือที่เพิ่งสรุปว่าหวังหยวนไม่สามารถทำให้ท่านไห่เทียนชายตามองได้เมื่อครู่นี้ บัดนี้ดูเหมือนว่าเขาจะถูกตบหน้า และใบหน้าของเขาก็เปลี่ยนเป็นสีม่วงแดงช้ำ!

หูเมิ่งอิ๋งมองดูด้วยความประหลาดใจยิ่งนัก

ต้าหู่ยืดหน้าอกของเขาขึ้น ดูราวกับว่าเป็นเรื่องปกติ!

“เฮ้ย เป็นเจ้า!”

เมื่อมองไปที่ชายวัยกลางคนที่เท้าเปล่าพร้อมจับมือของเขา หวังหยวนก็รู้สึกว่าโลกนี้เล็กเกินไป

เห็นได้ชัดว่าเป็นคนขี้เมาที่เขาพบระหว่างทางตอนที่ไปเช่าบ้านตระกูลเว่ยเมื่อวานนี้

ในเวลานั้น คนขี้เมาผู้นี้ยังคงพูดจาเลอะเทอะไร้สาระ โดยบอกว่าเขากับหูเมิ่งอิ๋งมีความสัมพันธ์กัน

“เฮ้ย เป็นเจ้า!”

วังไห่เทียนก็ตกใจเช่นกัน เขาดึงหวังหยวนไปที่ลานบ้าน “ฮ่าฮ่าฮ่า คุณชายน้อย เมื่อวานนี้ทำให้ท่านหัวเราะแล้ว วันนี้เรามาหารือและดื่มให้เมามายกันเถอะ!”

หวังหยวนพูดอย่างรวดเร็ว “ไม่ได้ ยังมีคนที่รอข้าอยู่ข้างนอกที่ไม่ได้มากับข้าด้วย!”

“อ้อ ยังมีสตรีผู้นั้น!”

วังไห่เทียนขยิบตา หันกลับมาและพูดกับคนรับใช้ “รีบเปิดประตูเร็วเข้า ต้อนรับภรรยาของคุณชาย!”

หวังหยวนยิ้มอย่างขมขื่นเมื่อได้ยินสิ่งนี้!