บทที่ 22

เอ้อหู่ทำท่าทางถือปืนในอากาศ "นี่คือเฉียงจ้วงที่อาจารย์ของท่านพ่อส่งมอบให้แก่เขา นิ้วเท้าจับพื้น ฝ่าเท้าควรกลวง เข่าควรงอเล็กน้อย เอนก้นไปด้านหลัง ยกจุดหุ้ยอินขึ้น ปลายหางควรหย่อนลง และท้องควรหด อกควรเปิด มือควรถืออะไรบางอย่าง ไหล่ควรหนัก ข้อศอกควรงอ คางควรหด หูควรเงยขึ้น และศีรษะควรอยู่เหนือสิ่งต่าง ๆ หากยืนนาน ๆ ด้วยวิธีนี้ จะสามารถเพิ่มความแข็งแกร่งและตอบสนองได้อย่างรวดเร็ว และจะสามารถล้มคนได้หลายคน"

หวังหยวนตกตะลึง นี่เป็นเหมือนท่ายืนสามร่างของจีนโบราณ

ในยุคของการแพร่ระบาดของข้อมูลข่าวสาร ศิลปะการต่อสู้กำลังภายในทุกประเภทถูกโพสต์ลงบนอินเทอร์เน็ต

มีหลายคนที่ได้เห็นมัน แต่น้อยคนที่จะฝึกฝนได้

“พี่หยวน นี่เป็นความลับ พ่อไม่บอกแม้กระทั่งลุงทั้งสองของข้าด้วยซ้ำ!”

เอ้อหู่พูดเสียงต่ำ "ท่านพ่อบอกว่าท่านร่างกายไม่แข็งแรงนัก จึงให้ข้าถ่ายทอดเฉียงจ้วงให้แก่ท่าน เพื่อฝึกฝนร่างกายของท่าน แต่ท่านห้ามเผยแพร่ออกไปเด็ดขาด นี่คือทักษะลับของครอบครัวอาจารย์"

“ข้าจะลองดู!”

หวังหยวนเรียนรู้การวางท่า แต่เมื่อคำนึงถึงอันนี้ก็พลาดอันนั้น เขาไม่สามารถเข้าใจสาระสำคัญได้

วางท่าอย่างลวก ๆ ยืนอยู่เพียงห้านาที จากนั้นก็ไม่สามารถยืนหยัดได้แล้ว

เอ้อหู่ขมวดคิ้ว "พี่หยวน พี่ยืนแบบนี้ไม่ได้ พี่ต้องยืนจนกว่าจะหมดแรงซึ่งนั่นเป็นจุดเริ่มต้นของการเปลี่ยนแปลงของความแข็งแกร่ง ตอนนั้นข้าก็ทนไม่ได้ พ่อของข้าก็ดึงข้าขึ้นมาในทันที ข้าทำได้เพียงยืนหยัดต่อไป แต่ข้าไม่กล้าดึงพี่ พรุ่งนี้ค่อยให้ท่านพ่อมาสอนก็แล้วกัน!"

“ข้าจะลองอีกครั้ง!” หวังหยวนยืนขึ้นอีกครั้ง

เขาไม่เคยคิดจะยืนฝึกมวยเหมือนต้าหู่และเอ้อหู่

แต่ร่างกายจะต้องแข็งแกร่งขึ้น

เพราะในยุคนี้การแพทย์ย่ำแย่มาก แค่โรคหวัดอาจคร่าชีวิตผู้คนได้

แถมเขายังมีภรรยาที่งดงามอีก

ฝึกไปพักไป จนกระทั่งครั้งสุดท้าย หวังหยวนสามารถทนได้นานถึงสิบนาที

เมื่อฟ้าสว่าง หลังจากที่หวังหยวนล้างหน้าแปรงฟัน ก็มีเสียงร้องไห้ออกมาอย่างท่วมท้น

พี่น้องทั้งสี่คนของหวังซื่อไห่กำลังร้องไห้ และชาวบ้านกลุ่มหนึ่งที่เฝ้าดูจากด้านหลัง

"หวังหยวน ข้าทำเงินหาย ห้าสิบตำลึงของข้าหายไป ภรรยาของข้าไม่มีแล้ว!"

ทันทีที่เขาเข้าไปในประตู หวังซื่อไห่ก็ร้องให้โฮออกมาอย่างสุดกลั้น

เมื่อกลับถึงบ้านเมื่อคืนนี้ เขาได้รับการปฏิบัติอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อน

พี่สะใภ้คนที่สามทำอาหารสี่อย่าง พี่ชายคนโตนำไวน์ผลไม้มาครึ่งเหยือก และพี่ชายคนที่สองนำเนื้อแห้งมาหนึ่งชิ้น

ทั้งครอบครัวล้อมรอบเขาเพื่อเฉลิมฉลองที่เขาได้เป็นรองหัวหน้า และจะได้เงือนเดือนละสามกว้าน

เขาดื่มจนมึนหัว ปฏิเสธพี่สะใภ้ในการเข้าไปนอนในห้อง และนอนที่คอกวัวตามเดิม