บทที่ 227

“อย่าเพิ่งใช้หน้าไม้!”

ในรถม้า แววตาของหวังหยวนเย็นชาและจริงจัง "นี่ไม่ใช่การก่อกวน พวกเขามาที่นี่เพื่อฆ่าพวกเรา ต้าหู่คิดว่าจะเจ้าจับหัวหน้ามันมาแบบเป็น ๆ ได้ไหม"

หากใช้หน้าไม้ ฆ่าพวกมันให้หมด สุดท้ายคงต้องปลอมตัวเพื่อตามสืบเบาะแสพวกมันในภายหลัง!

หากเจ้าจับหัวหน้าได้ ก็สามารถติดตามเบาะแสค้นหาได้ว่าใครอยู่เบื้องหลัง!

ต้าหู่ยกดาบแล้วลงจากหลังม้า"พวกเขาล้วนเป็นผู้มีวรยุทธ์เก่งไม่น้อยไปกว่ากัวเหลียงและกัวเฉียงเลย แต่ข้าจะลองดูก่อน ปกป้องพี่หยวนและคุณชายวัง!"

คนกลุ่มหนึ่งล้อมขวางรถม้าของหวังหยวนและวังฉงโหลวไว้!

“เด็กคนนี้มันบ้าไปแล้ว อันที่จริง เขาอยากจะมาสู้กับพวกเราสิบคนจริง ๆ เขาแค่มารนหาที่ตาย!”

หัวหน้าชายสวมหน้ากากหัวเราะเยาะ โบกมือ ทั้งสี่คนถือดาบรีบเข้ามาล้อมขนาบเขาทั้งสองด้าน!

ตึง!

กึก เคร้ง!

ต้าหู่ฟันดาบลงไป ชายสวมหน้ากากที่อยู่ด้านหน้าก็ยกดาบสกัดดาบไว้ ดาบนั้นถูกดาบยาวตัดฝ่ากลางเข้าให้ทะลุหัวเขาแยกออกเป็นสองซีก!

"อ๊าก!"

เมื่อเห็นว่าดาบยาวแข็งแกร่งแค่ไหน ชายสวมหน้ากากทั้งสามก็ตกใจหันหลังวิ่งหนีไป!

ตู้ม! ตู้ม!

ต้าหู่ไล่ตามไปแทงตายไปอีกสองคน ที่เหลือก็วิ่งหนีไป!

ชายสวมหน้ากากทั้งสิบคน สามคนถูกฟันตายในพริบตา ที่เหลืออีกเจ็ดคนมองไปที่ดาบยาว ทุกคนต่างมีสีหน้าตกตะลึง ดาบคมชนิดที่ตัดเหล็กได้เหมือนดินเหนียว แล้วพวกเขาจะสู้ได้อย่างไร?

“ชักดาบซะ ล้อมเขาไว้แล้วเอาดาบมา เราจะได้ลาภลอยแล้ว!”

หัวหน้าชายสวมหน้ากากตะโกนอย่างตื่นเต้น รีบไปข้างหน้า พุ่งไปที่เป้าหมายทันที!

ชายสวมหน้ากากเจ็ดคนก็รีบไปข้างหน้าเช่นกัน!

คนแปดคนล้อมเขาไว้ ต้าหู่ถือดาบยาวบรรยากาศในตอนนี้เป็นสุญญากาศ ไม่มีใครยอมใครเลยแม้แต่น้อย

สถานการณ์การต่อสู้นั้นดูจนมุม!

"อ้าก อ้าก..."

ทันใดนั้น ชายสวมหน้ากากสองคนก็กรีดร้องและล้มลงกับพื้น เอ้อหูที่ถือดาบมาฆ่าพวกเขา

ชายสวมหน้ากากคนอื่น ๆ หันกลับมาเห็นชายวัยกลางคนจากระยะไกลถูกแทงล้มลงกับพื้น ท่าทางดูอันตรายถึงชีวิต!

พวกเขาทุกคนรู้ดีว่าชายวัยกลางคนคนนั้นแข็งแกร่งแค่ไหน แต่เขากลับถูกฆ่าอย่างรวดเร็ว!

เมื่อเห็นเอ้อหู่ชักดาบออกมามีพลังข่มขู่มากกว่าต้าหู่ พวกเขาหมดไฟที่จะต่อสู้และวิ่งหนีไปทันที!