ตอนที่ 308
บทที่ 308
September 18, 2026
หวังหยวนมาถึงค่ายทหาร และมีคนกลุ่มหนึ่งมาต้อนรับเขา!
อู๋หลิง, หวางห่าว, อู๋หยวน, เว่ยชิงซาน, เจิ้งฝาเป่ย, กลุ่มนายพล และเฉียนจ๋ง
พวกเขาทั้งหมดดูกังวล!
หวังหยวนยิ้ม “ทำไมพวกเจ้าถึงทำสีหน้าเช่นนี้เล่า? กดดันยิ่งกว่าสู้รบกับชาวหวงอีกหรือ!”
อู๋หลิงขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร!
ไม่ว่าการสู้รบกับชาวหวงจะมีความกดดันมากแค่ไหน ทุกคนต่างก็มีความเกลียดชังและมุ่งมั่นที่จะจัดการกับคนนอก!
ตอนนี้ราชสำนักกำลังทำเช่นนี้ มันจะทำให้ทุกคนสั่นคลอน!
หวางห่าวตือน “ท่านเสนาธิการทหาร ท่านรีบเข้าไปเถอะ ขันทีหลินกำลังรอพบท่านอยู่!”
หวังหยวนพูดอย่างเมินเฉย “ขันทีหลินผู้นั้นมีที่มาอย่างไร?”
หวางห่าวถอนหายใจ “ขันทีหลินเป็นคนสนิทของอ๋องผู้ล่วงลับ ครั้งหนึ่งเขาเคยนำกองทหารไปปราบกบฏ ต่อสู้กับพวกคนเถื่อนทางใต้ และประสบความสำเร็จอย่างมากในการรบ ในฐานะขันที เขาได้รับตำแหน่งเฟิงเจว๋ บัดนี้เขาได้ขึ้นครองตำแหน่ง และมีค่าสำหรับเขามาก คราวนี้เขาได้รับมอบหมายให้ดูแลกองทัพ”
หวังหยวนตกใจ “ขันทีเฟิงเจว๋หรือ?”
เว่ยชิงซานพูดเสียงเบา “ราชวงศ์นี้มักใช้ขันทีเพื่อนำกองทัพ และมีขันทีติดอาวุธมากมาย พวกเขามีทักษะในการใช้ธนูและขี่ม้า มีศิลปะการต่อสู้ที่ยอดเยี่ยม คุ้นเคยกับหนังสือทางการทหาร และสามารถนำกองทัพทำศึกได้ พวกเขาจะได้รับรางวัลเฟิงเจว๋หลังจากที่ประสบความสำเร็จอย่างยิ่งใหญ่”
“โอ้!”
หวังหยวนพูดด้วยความประหลาดใจ “แล้วเหตุใดเขาถึงต้องการพบข้า!”
อันที่จริงเขาไม่ถือว่าเป็นสมาชิกของกองทัพ ตำแหน่งเสนาธิการทหารนี้ก็ถูกอู๋หลิงแต่งตั้งเช่นกัน!
“ดาบราชวงศ์ถัง!”
อู๋หลิงกระซิบ “มีข่าวลือว่าคน ๆ นี้โลภทรัพย์สิน เมื่อใดก็ตามที่เขาพบกับสมบัติหายาก เขาก็อยากจะเอามันไปเป็นของตัวเอง!”
ขุนพลทุกคนรู้สึกไม่สบายใจ!
หลังจากเอาชนะชาวหวงได้แล้ว ราชสำนักก็ไม่ได้ให้รางวัลใด ๆ เลย แต่ผู้บังคับบัญชาที่ส่งมากลับคิดเพียงโชคลาภของท่านเสนาธิการทหาร
ดวงตาของหวังหยวนมืดลง เขาหยิบป้ายทองอาญาสิทธิ์ แล้วใส่ไว้ในมือของอู๋หลิง จากนั้นก้าวเข้าไปในกระโจนของกองทัพ
“หวังหยวน เจ้าสารเลว ขังข้าไว้ที่นอกเมืองเมื่อสามวันก่อน!”
เสวี่ยผานซึ่งสวมชุดเกราะแสงจ้า เงยหน้าขึ้นและพูดอย่างเย่อหยิ่ง “คิดไม่ถึงล่ะซิว่าข้าจะพลิกตัวเร็วขนาดนี้!”
“การได้ยืนหยัดอีกครั้งไม่ใช่เรื่องดีเสมอไป!”
ใบหน้าของหวังหยวนนิ่ง “คนเลวหงายตัว สี่ขาชี้ขึ้นฟ้า ไม่สบายใจแย่เลยสินะ!”