ตอนที่ 312
บทที่ 312
September 18, 2026
“ฆ่าคนผิด ดีกว่าปล่อยให้หนีไปได้!”
หลินเจาเอินหรี่ตาลงและพูดว่า “นี่เป็นวิธีเดียวที่ปลอดภัยที่สุดในการจัดการพวกเขา!”
“ไม่ ไม่ได้!”
อู๋หลิงต่อต้านอย่างหนักแน่น!
แม้ว่านี่จะเป็นวิธีที่ปลอดภัยที่สุด แต่กองทหารต้าเย่นับหมื่นคนก็ไม่มีความผิด!
เขาลงมือทำไม่ได้!
สิ่งที่สำคัญที่สุดคือกองเชลยทหารมากกว่าหนึ่งหมื่นนายเหล่านี้เป็นกุญแจสำคัญในแผนยุทธศาสตร์ของท่านเสนาธิการทหารในการเอาชนะชาวหวง
หลินเจาเอินเดินออกจากค่าย ป้ายทองอาญาสิทธิ์ก็เปล่งประกาย “ทหาร จับตาดูแม่ทัพหนุ่มเอาไว้”
เมื่อมองไปที่ป้ายทองอาญาสิทธิ์ ทหารหลายคนก็ตัวสั่น และเดินไปหาอู๋หลิงโดยไม่รู้ตัว!
ป้ายทองอาญาสิทธิ์เทียบเท่ากับฝ่าบาทเสด็จมาด้วยตนเอง ไม่เชื่อฟังคำสั่งก็เท่ากับทรยศ!
แม้ว่าพวกเขาจะชื่นชมแม่ทัพหนุ่ม แต่พวกเขาก็ไม่กล้าฝ่าฝืนคำสั่ง!
อู๋หลิงสั่นไปทั้งตัวแต่ไม่กล้าขัดขืน เขาแค่ตะโกน “ขันทีหลิน ท่านทำเช่นนี้ไม่ได้ มันอันตรายเกินไปและจะทำให้เกิดปัญหาใหญ่!”
หลินเจาเอินไม่สนใจเขา และปล่อยให้อู๋หลิงถูกนำตัวไป จากนั้นกล่าวว่า “รวบรวมนายพลทั้งสี่คน ให้พวกเขาจัดกองกำลังม้าเตรียมคันธนูและหน้าไม้ให้พร้อม แล้วตามข้าไปที่หอคอย!”
...
ค่ายทางเหนือ เชลยทหารสิบกว่านายมารวมตัวกันในกระโจน ใบหน้าของพวกเขาเต็มไปด้วยความโศกเศร้า!
“เจ้าคิดว่าท่านเสนาธิการทหารและแม่ทัพหนุ่มอยู่ที่นี่ ราชสำนักจะให้อภัยโทษให้เราไหม”
“แน่นอน ครั้งก่อนท่านเสนาธิการทหารพูดแล้วไม่ใช่หรือว่าหลังจากชัยชนะครั้งใหญ่ แม่ทัพหนุ่มจะได้รับการยกย่อง!”
“ตอนนี้พวกเขาล้มลงแล้วจะปกป้องตัวเองก็เป็นเรื่องยาก ยิ่งไม่ต้องพูดถึงพวกเราเลย!”
“ข้าได้ยินมาว่าท่านเสนาธิการทหารทั้งหมดถูกไล่ออกจากค่ายทหาร และป้ายทองอาญาสิทธิ์ทั้งหมดก็ถูกยึดไปด้วย!”
“เสวี่ยผานมีคุณธรรมมากจนสามารถเอาค่าจ้างทหารที่ท่านเสนาธิการทหารจ่ายให้ ดังนั้นเขาจึงไม่สนใจความเป็นความตายของเราหรอก!”
“เราไม่สามารถหนีความผิดของเราได้ ไม่เช่นนั้นเราเข้าร่วมกับชาวหวงเถอะ พวกเขาติดต่อข้าในวันนี้!”
“เจ้าสารเลว เจ้ายังคิดที่จะสมคบคิดกับชาวหวง ลืมความบาดหมางอันนองเลือดของเรากับชาวหวงแล้ว!”