บทที่ 313

เพื่อที่จะประกาศอำนาจของเขาในฐานะผู้บัญชาการ เสวี่ยผานจึงสั่งให้เปลี่ยนทหารที่ดูแลเมือง และทหารทั้งหมดที่ดูแลเมืองจะถูกแทนที่ด้วยทหารที่พ่ายแพ้!

อู๋หลิงและขุนนางทั้งสี่พยายามขัดขวางเขาอย่างเต็มที่ จึงมีทหารที่พ่ายแพ้เพียงพันคนเท่านั้นที่ขึ้นไป!

กองทหารที่พ่ายแพ้นับพันถูกนำโดยหนิวเวย ซึ่งถูกส่งไปยังกำแพงเมืองประตูทิศเหนือ

ครั้งก่อนถูกหวังหยวนโบยด้วยไม้ทหารยี่สิบไม้ และหลังจากการรักษาตัวนานกว่าครึ่งเดือน อาการบาดเจ็บของเขาก็หายดีแล้ว!

เมื่อมองดูทหารที่สวมชุดเกราะอีกครั้ง และกองทหารที่พ่ายแพ้ สายตาของหนิวเวยก็ไม่แน่ใจ!

ทันทีที่เขายอมรับโชคชะตา เขาก็ได้รับคำสั่งลับจากองครักษ์เหยี่ยวดำ และเหล่าชาวหวงก็เข้าโจมตีเมืองในเวลากลางคืน!

ขอให้เขาร่วมมือในการยึดเมือง!

หากเขานำกองทหารที่พ่ายแพ้นับพันเหล่านี้ในเมื่อก่อน เขาคงจะมั่นใจว่าจะทำสำเร็จ!

ทว่าครึ่งเดือนที่ผ่านมานี้ ท่านเสนาธิการทหารที่สมควรตายนั่น เอาแต่จัด 'การประชุมล้างแค้น' ในค่ายทหารที่พ่ายแพ้ทุกวัน

เชลยทหารหลายคนเกลียดชังชาวหวงเข้ากระดูก พวกเขายอมตายดีกว่าทำงานให้กับชาวหวง

ทหารหนึ่งร้อยคน ภายใต้การบังคับบัญชาของเขาสามารถยึดมั่นไว้โดยล้างสมองอย่างต่อเนื่องในตอนกลางคืน!

ตอนนี้มีคนเฝ้าเมืองอยู่สองพันคน!

ในบรรดาทหารที่พ่ายแพ้นับพัน และคนของเขาอีกร้อยคนที่ยินดีร่วมมือกับชาวหวง ส่วนเชลยทหารที่เหลือนั้นไม่แน่ชัด!

หากเขาทรยศต่อศัตรูอย่างหุนหันพลันแล่น เขาก็กลัวจะถูกฆ่าตายทันที และมันเป็นไปไม่ได้ที่จะทำสำเร็จ!

ทันใดนั้น ทหารคนหนึ่งรีบวิ่งขึ้นไปบนหอคอยแล้วพูดด้วยสีหน้าหวาดกลัว “ท่านขุนพล สายลับชาวหวงบอกว่าเราเผยพิรุธแล้ว ผู้บังคับบัญชาสั่งให้ทหารที่พ่ายแพ้มารวมตัวกันถอดชุดเกราะออกและปลดอาวุธ แล้วยิงด้วยหน้าไม้! ตอนนี้ผู้บัญชาการนำกองทัพทหารจำนวนมากไปยังค่าย เพื่อสังหารเหล่าสหายคนอื่น ๆ ท่านขุนพลหวางห่าวนำกองทหารกลุ่มหนึ่งมาสังหารพวกเรา ข้าไปดูมาแล้ว มีทหารม้ากำลังพุ่งมาจริง ๆ ขอรับ!”

หนิวเวยดีใจมากยิ่งขึ้นและพูดว่า “เร็วเข้า รีบบอกข่าวนี้ให้เหล่าสหายรับรู้ จากนั้นส่งสัญญาณไปให้ชาวหวง เตรียมเปิดประตูเมืองและรอจนกว่าชาวหวงจะมาถึง!”

บนกำแพงเมือง เมื่อทหารที่พ่ายแพ้ได้รับข่าว ในตอนแรกพวกเขาก็ไม่เชื่อ จากนั้นดวงตาของพวกเขาก็ดุร้าย!

หลังจากจับทหารที่ยืนเฝ้าได้แล้ว ก็ถูกปิดปากและเชือดคอ จากนั้นพวกเขาทั้งหมดก็ถูกฆ่าอย่างเงียบ ๆ

บนหอคอยเมืองแทนที่ด้วยเชลยทหารทั้งหมดทันที

คนกลุ่มหนึ่งชูคบเพลิงและโบกไปทางค่ายทหารชาวหวงตามสัญญานที่ตกลงกันไว้!

“ท่านอ๋องน้อย เชลยกองทัพพร้อมแล้วขอรับ!”

ห่างออกไปหนึ่งกิโล ผู้ช่วยโจวไป๋ต้วนกำลังลูบเคราของเขา ราวกับว่ากำลังวางแผนเพื่อชัยชนะอันเด็ดขาดที่อยู่ห่างออกไปหลายพันกิโล