ตอนที่ 315
บทที่ 315
September 18, 2026
หลินเจาเอินหันกลับไปดู!
หอคอยทางทิศเหนือลุกเป็นไฟ และเสียงคำรามแห่งการสังหารดังขึ้น!
สีหน้าของทุกคนเปลี่ยนไปอย่างมาก!
ม้าเร็ววิ่งเข้ามา “ท่านขันที เกิดเรื่องแล้ว หนิวเวยและเชลยทหารก่อกบฏ กองทัพชาวหวงได้เข้ามาในเมืองแล้ว ขุนพลหวางห่าวได้นำกองกำลังของเขาไปต่อต้านและส่งข้ามาขอความช่วยเหลือ!”
“ชาวหวงบุกเข้ามาในเมืองแล้ว!”
สีหน้าของหลินเจาเอินเปลี่ยนไปอย่างมาก เขารีบสั่งการ “ขุนพลเว่ย ขุนพลเจิ้ง พวกเจ้าตามข้าไปต่อต้านกองทัพของชาวหวง ขุนพลอู๋ เจ้าอยู่ที่นี่เพื่อฆ่าเชลยทหารชาวหวงเหล่านี้ อย่าปล่อยให้พวกเขาโจมตีประสานกันทั้งศึกในและศึกนอก!”
หลังจากพูดจบ เขาก็เพิกเฉยต่อหวังหยวน และจากไปอย่างรวดเร็ว เว่ยชิงซานและเจิ้งฝาเป่ยก็ติดตามพร้อมกับกองกำลังของพวกเขา
คนกลุ่มหนึ่งเดินไปสองช่วงตึกอย่างเร่งรีบ!
สีหน้าของเจิ้งฝาเป่ยเปลี่ยนไปและเขาหยุด “ท่านขันที เราไปสนับสนุนที่ประตูทิศเหนือเถอะ เราไม่ควรใช้ถนนสายนี้ ท่านไปผิดทางหรือไม่?”
หลินเจาเอินยังคงเดินทางต่อไป “กองทัพชาวหวงได้เข้ามาในเมืองแล้ว พวกเขามีทหารม้ามากกว่าเจ็ดหมื่นนาย รวมกับกองเชลยทหารหนึ่งหมื่นกว่านายในเมืองแล้ว เรามีคนเพียงสองหมื่นกว่าคนเท่านั้น ซ้ำยังกระจัดกระจายไปทุกที่ ไม่ว่าศึกครั้งนี้จะสู้รบอย่างไรก็แพ้อยู่ดี ไม่สู้รีบตามข้าออกไปจากเมืองนี้เร็ว ๆ และรักษากองกำลังไว้!”
“ออกนอกเมือง!”
เจิ้งฝาเป่ยชะงักและขมวดคิ้ว “ท่านขันที ท่านต้องการละทิ้งเมืองและหลบหนีหรือ?”
ใบหน้าของหลินเจาเอินเปลี่ยนไป “ขุนพลเจิ้ง ไม่ใช่ว่าข้าละทิ้งเมืองและหลบหนีไปยังที่สูง แต่อู๋หลิงและหวังหยวนทำเรื่องสุ่มเสี่ยงล่อชาวหวงเข้ามาในเมือง บัดนี้สิ่งที่ข้ากำลังทำคือการรักษากำลังการสู้รบของราชสำนักเอาไว้ หากเจ้าไม่อยากออกไปก็เรื่องของเจ้า!”
หนีจากการสู้รบไม่ใช่เรื่องสำคัญอะไร อย่างไรก็ตาม เขาได้หาแพะรับบาปที่ทำให้เมืองล่มสลายเจอแล้ว!
ตราบใดที่หนีออกจากเมืองได้ แล้วรีบเขียนจดหมายรายงานถึงราชสำนัก โดยกล่าวว่าอู๋หลิงและหวังหยวนทำเรื่องสุ่มเสี่ยงเป็นเหตุให้สูญเสียเมือง เจิ้งฝาเป่ยขมวดคิ้วและไม่พูดอะไร!
เว่ยชิงซานถอนหายใจและพูดว่า “สหายเจิ้ง เกินต้านลิขิตสวรรค์แล้ว เราตามท่านขันทีไปเถอะ!”
เจิ้งฝาเป่ยยืนนิ่งอยู่กับที่!
“สหายเจิ้งรักษาตัวด้วย!”
เว่ยชิงซานกำหมัดของเขา นำทหารม้าและติดตามหลินเจาเอินไป!
“พี่น้องทั้งหลาย หากอยากจะหลบหนีก็หนีไปพร้อมกับพวกเขาได้ หากไม่อยากหนีก็ตามข้าไปปกป้องบ้านเมือง!”
จู่ ๆ เจิ้งฝาเป่ยก็หันกลับมาและสั่งหารสองคน “พวกเจ้าไปแจ้งแม่ทัพหนุ่มและท่านเสนาธิการทหาร ว่าข้าเจิ้งฝาเป่ยจะต่อสู้จนตัวตาย และจะมีชีวิตอยู่และตายร่วมกับเมืองจิ่วซาน!”
ชื่อเดิมของเขาไม่ใช่เจิ้งฝาเป่ย แต่เป็นเจิ้งต้าหนิว เขามาจากเมืองกู่โจวที่ถูกยึดครองมานานแล้ว!