บทที่ 332

“จางหานถูกลดตำแหน่งเป็นผู้พิพากษา เสวี่ยผานถูกถอดออกจากตำแหน่งผู้บัญชาการ และหลินเจาเอินถูกปลดออกจากตำแหน่ง! เรียกทูตสันติภาพกลับมาเดี๋ยวนี้!”

ฮ่องเต้ซิงหลงครุ่นคิดอยู่ครู่หนึ่ง “อู๋หลิงได้รับการเลื่อนตำแหน่งสองระดับติดต่อกัน ได้รับการเลื่อนตำแหน่งเป็นผู้บัญชาการทหารสูงสุด และได้รับตำแหน่งอู๋โหว หลังจากจัดการกิจการของเมืองจิ่วซานเรียบร้อยแล้ว เขาจะถูกย้ายกลับไปที่เมืองจิงตู เพื่อรายงานการทำงานตามหน้าที่”

“ฝ่าบาททรงพระปรีชาพ่ะย่ะค่ะ!”

หยางเฟิ่งกั๋วและทั้งสี่คนน้ำตาคลอเบ้า!

ตระกูลอู๋หลั่งเลือดสละชีวิตเพื่อต้าเย่ และตอนนี้ขุนนางชั้นโหวก็สามารถปลอบโยนจิตวิญญาณของแม่ทัพมู่ในสวรรค์ได้แล้ว

แต่ฮ่องเต้ยังคงสั่งย้ายอู๋หลิง เพราะยังคงไม่ไว้วางใจให้เขาดูแลกองทัพ

ฮ่องเต้ซิงหลงครุ่นคิดเล็กน้อย “ส่วนบัณทิตถงเซินหวังหยวนนั้น เขาไม่ใช่ทั้งเจ้าหน้าที่และพลเรือน ดังนั้นจึงไม่ง่ายเลยที่จะให้รางวัลเขา ให้เขาตั้งใจเรียนเถอะ ข้าจะใช้เขาให้เป็นประโยชน์ ก็ต่อเมื่อเขามีชื่ออยู่ในรายชื่อทองเมื่อสอบผ่าน”

“อะไรนะ!”

หยางเฟิ่งกั๋วลุกขึ้นยืนทันที “ฝ่าบาท ท่านควรรู้ว่าท่านหวังหยวนมีบทบาทสำคัญ ในการทำลายล้างกองทัพชาวหวงในครั้งนี้ หากไม่มีการเตรียมการที่หลากหลาย แม้แต่แม่ทัพหนุ่มอู๋หลิงก็ยังพ่ายแพ้ได้ ชัยชนะครั้งใหญ่ครั้งนี้ เป็นเพราะเขามากถึงเก้าในสิบ แม้แต่อู๋หลิงก็ยังได้รับตำแหน่งเป็นโหว แล้วเขาจะไม่ได้รับตำแหน่งเลยได้อย่างไรพ่ะย่ะค่ะ เขาเป็นคนที่มีพรสวรรค์มาก จึงไม่น่าถูกดูหมิ่นเช่นนี้ มิฉะนั้นจะทำให้จิตใจผู้คนด้านชา รู้สึกไม่ได้รับความเป็นทำ แล้วใครบ้างจะอยากรับใช้ต้าเย่ต่อไป ขอฝ่าพระบาท โปรดประทานตำแหน่งแก่เขาเถอะพ่ะย่ะค่ะ!”

ขุนนางห้าระดับแห่งต้าเย่ กง โหว ป๋อ จื่อ หนาน ตำแหน่งเหล่านี้ สามารถได้มาจากการทำความดีความชอบทางทหารเท่านั้น

เมื่อได้รับพระราชทานยศ ก็จะถือว่าเป็นขุนนาง มีศักดินา และยิ่งใหญ่กว่าเจ้าหน้าที่หลายตำแหน่ง

“ฝ่าบาทโปรดพิจารณาด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

ฉินจ้าน เจ้ากรมกระทรวงกลาโหม, โจวจิงเหย่ เจ้ากรมพิธีกรรม และหยวนกวนหลวน เจ้ากรมขุนนาง ต่างแสดงจุดยืนของตนมาโดยตลอด

สำหรับความสำเร็จที่ยิ่งใหญ่เช่นนี้ แม้แต่ตำแหน่งโหวก็ยังต่ำเกินไป อย่างน้อยก็ควรจะได้ตำแหน่งกง

ฮ่องเต้ซิงหลงขมวดคิ้ว “เจ้ากรมทั้งหลาย ข้าตัดสินใจแล้ว ไม่จำเป็นต้องพูดอะไรอีก!”

หยางเฟิ่งกั๋วขมวดคิ้วด้วยความสับสน “ฝ่าบาท เหตุใดพระองค์จึงทรงดูหมิ่นพรสวรรค์อันยอดเยี่ยม พระองค์ต้องการจะทำให้เขามีใจออกห่างหรือพ่ะย่ะค่ะ!”

“ฝ่าบาท โปรดพิจารณาด้วยพ่ะย่ะค่ะ!”

ผู้นำที่ยิ่งใหญ่สามคน ได้แก่ฉินจ้าน เจ้ากรมกรมกลาโหม,โจวจิงเหย่ เจ้ากรมพิธีกรรม และหยวนกวานหลวน เจ้ากรมกรมขุนนางคุกเข่าลง

ดวงตาของฮ่องเต้ซิงหลงเคร่งขรึม “ท่านเจ้ากรม พวกเจ้าคิดจะบังคับให้เขาเข้าวังมาให้ได้หรือ!”

เขาไม่เชื่อว่าบัณฑิตที่ไม่ผ่านการสอบซิ่วไฉจะมีพรสวรรค์ที่ยอดเยี่ยมเช่นนี้ได้!

น่าจะเป็นตาแก่วังไห่เทียน ที่ต้องการใช้มือของชายหนุ่มคนนั้นควบคุมราชสำนัก

กลยุทธ์การต่อสู้แต่ละครั้ง ล้วนเป็นผลงานของตาแก่นั่น!