บทที่ 384

แต่กลุ่มคนที่อยู่รอบกายเขา ไม่มีใครดูเป็นคนดีเลย

ด้วยสายตาเย็นชาและรังสีอำมหิตเช่นนั้น พวกเขาคงเคยฆ่าคนมาก่อน!

คนประเภทนี้คงเป็นทหารเดนตายจากสนามรบ หรือไม่ก็เป็นโจรมือสังหาร

แต่ที่นี่คือที่ว่าการอำเภอ หลิวกังไม่กลัวเลย เขาพาเจ้าหน้าที่สี่คนชักดาบออกมาขวางไว้ “หวังหยวน เจ้ากล้าหาญมาก เจ้ากล้าบุกเข้ามาในเรือนจำของมณฑล เพื่อปล้นคุก เจ้ารู้หรือไม่ว่านี่เป็นอาชญากรรมร้ายแรง และเป็นโทษหนักที่ไม่อาจให้อภัยได้ อาชญากรรมร้ายแรงมีการลงโทษเป็นประหารเก้าชั่วโคตร!”

ดวงตาของหวังหยวนมืดมน “เจ้าเป็นใคร?”

“เขาคือผู้ตรวจการหลิวกัง!”

จ้าวชิงเหอกัดฟันพูด “เขาคือคนที่พาคนไปที่ร้านตีเหล็ก เดินตรงไปที่เตียงเพื่อหาอะไรบางอย่าง ราวกับว่าเขารู้ว่ามีบางอย่างซ่อนอยู่ที่นั่น!”

หลิวกังกล่าวอย่างฉะฉาน “ข้าไปที่ร้านตีเหล็ก เพราะมีคนรายงานว่าเจ้าขโมยของของท่านโจวไป ข้าไปโดยบังคับใช้กฎหมายอย่างยุติธรรม!”

ดวงตาของหวังหยวนมืดมน “จับตัวเขาไป!”

ทำหน้าที่เป็นเบี้ยของตระกูลโจว ใส่ร้ายท่านลุง แต่ยังกล้ามาอวดเบ่งอำนาจที่นี่อีก!

ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬสี่คนชักดาบออกมา!

“เจ้า เจ้ากล้าโจมตีเจ้าหน้าที่ นี่เป็นอาชญากรรมร้ายแรง เป็นอาชญากรรมร้ายแรงประหารเก้าชั่วโคตร!”

หลิวกังตะโกนอีกครั้ง เมื่อเห็นว่าทหารผ่านศึกเกราะทมิฬเมินเฉยต่อเขา เขาก็อดไม่ได้ที่จะรีบถอยหนี

เหตุผลที่เขาไปขวางหวังหยวนเมื่อครู่นี้ ก็เพราะเขามั่นใจว่าเด็กคนนี้ก็ไม่กล้าโจมตีเขา

เพราะเขาเป็นผู้ตรวจการ และมีสถานะเป็นข้าราชการ

แต่หวังหยวนไม่สนใจเลย และสั่งลงมือทันที ซึ่งเกินความคาดหมายของเขา!

เคร้ง เคร้ง!

เจ้าหน้าที่สี่คนรีบรุดเข้ามา หลังจากที่หลิวกังต่อต้านสองสามครั้ง เขาก็ถูกจับทหารผ่านศึกเกราะทมิฬจับได้

เจ้าหน้าที่ทางการนั้น ไม่ต้องพูดถึงกองทัพเกราะทมิฬหรอก เพียงแค่ทหารผ่านศึกธรรมดาก็สู้ไม่ได้ด้วยซ้ำ

ฟึ่บ!

ดาบราชวงศ์ถังจ่อลงบนคอของหลิวกัง เขาคุกเข่าต่อหน้าหวังหยวน ขนหัวลุกขณะพูดว่า “เจ้าคิดจะทำอะไร หยุดเดี๋ยวนี้ การฆ่าเจ้าหน้าที่ถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง มันเทียบเท่ากับการเป็นกบฏ ต้องถูกตัดศีรษะ แม้จะเป็นนายท่านใหญ่ก็ปกป้องเจ้าไม่ได้!”

ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬกลุ่มหนึ่งมองด้วยสายตาดูถูก ระดับเสนาธิการทหาร จำเป็นต้องให้ผู้พิพากษาระดับเจ็ดปกป้องด้วยหรือ

“การฆ่าเจ้าหน้าที่ถือเป็นอาชญากรรมร้ายแรง!”

ดวงตาของหวังหยวนมืดมน “แล้วหากทำให้เจ้าหน้าที่ได้รับบาดเจ็บล่ะ!”