ตอนที่ 385
บทที่ 385
September 18, 2026
เจ้าหน้าที่ทั้งสี่มีเหงื่อเย็นผุดขึ้นเต็มหน้าผาก
นี่มันโหดร้ายทารุณเกินทนแล้ว ตัดนิ้วคนแล้วห้ามไม่ให้ส่งเสียงร้อง!
หวังหยวนมองเจ้าหน้าที่ทั้งสี่ “พวกเจ้าคงเกี่ยวข้องกับเรื่องลุงของข้าด้วย!”
“ท่านโปรดไว้ชีวิตด้วย ผู้ตรวจการสั่งให้พวกเราทำ เขาให้เงินพวกเราสิบตำลึง!”
“ของที่ผู้ตรวจการนำไปซ่อนไว้ รู้หรือไม่ว่าอยู่ไหน?”
“อย่าฆ่าพวกเราเลย พวกเราต้องเลี้ยงดูพ่อแม่ มันจึงเป็นทางเลือกสุดท้าย!”
“พวกเราผิดไปแล้ว โปรดไว้ชีวิตพวกเราด้วย!”
เจ้าหน้าที่ทั้งสี่คนตกใจมาก รีบก้มหน้าสารภาพ
แม้แต่ผู้ตรวจการและท่านโจว เขายังกล้าทำเช่นนี้ แล้วจะไม่จัดการเจ้าหน้าที่ตัวเล็ก ๆ อย่างพวกเขาได้อย่างไร?
หากนิ้วถูกตัดออกก็จะกลายเป็นคนพิการ มันคงสายเกินกว่าจะพูดอะไรแล้ว!
เมื่อหันไปมองหลิวกัง หวังหยวนก็พูดด้วยสีหน้าเรียบเฉย “เจ้ามีอะไรจะอธิบายอีกหรือไม่?”
“เจ้านายให้เงินข้าสองร้อยตำลึง และขอให้ข้าวางแผนจับกุมลุงของเจ้า!”
เมื่อเห็นสายตาเย็นชาคู่นั้น ผู้ตรวจการหลิวกังก็สารภาพความจริงโดยไม่ต้องคิด!
ไม่กล้าปฏิเสธที่จะอธิบาย เจ้าเด็กคนนี้มันบ้าไปแล้ว หากไม่พอใจก็ตัดนิ้ว!
“ลงนาม ประทับลายนิ้วมือ!”
หลังจากได้รับพู่กัน หมึก กระดาษ และหินฝนหมึกแล้ว ก็เขียนคำสารภาพของคนทั้งห้าลงไป จากนั้นหวังหยวนก็ยื่นไปให้
หลิวกังและเจ้าหน้าที่ทั้งสี่ตัวสั่นด้วยความกลัว ใครเขียนชื่อได้ก็เขียนชื่อ ใครเขียนชื่อไม่ได้ก็ให้วาดวงกลม แล้วประทับลายนิ้วมือ!
“ผิงเจี้ยน เจ้าพาคนสิบคนไปตามหาหัวขโมยที่ซ่อนของที่ขโมยไป!”
พูดจบ หวังหยวนก็พาจ้าวชิงเหอไปที่คุกขังนักโทษประหารด้านใน!
เมื่อเห็นเฮยซินหู่ติดคุกนักโทษประหาร ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬทุกคนก็ตกตะลึง
พวกเขาเคยได้ยินหวังหานซานพูดถึงเฮยซินหู่ และตอนนี้พวกเขารู้สึกยากจะอธิบาย
แต่ไม่มีใครกล่าวทักทาย พวกเขาทุกคนมุ่งความสนใจไปที่เรื่องที่อยู่ตรงหน้า!
ในห้องขัง โจวฉางฟาหยิบดาบออกมาวางไว้บนคอของลุงจ้าวต้าฉุย ใบหน้าอ้วนซีดเผือดขณะพูดว่า “พวกเจ้าอย่าเข้ามา ไม่เช่นนั้นข้าจะฆ่าเขา... อ๊าก!”
เคร้ง!