บทที่ 389

ผู้คนนอกศาลาว่าการต่างแยกย้ายกันไป แล้วคนกลุ่มหนึ่งก็หลั่งไหลเข้ามาในบริเวณศาลาว่าการ

ผู้ตรวจกำกับฟู่ชิงอยู่ข้างหน้า ตามมาด้วยผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ซุน ด้านหลังมีกลุ่มทหารที่สวมชุดเกราะ และถือคันธนูและหน้าไม้ประมาณร้อยคน!

หม่าเฉียนหันไปมองด้วยความดีใจ “ผู้ตรวจกำกับฟู่ ผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ซุน จ้าวเว่ยหมินสมรู้ร่วมคิดกับผู้ทรยศ กลับผิดเป็นถูก ใส่ร้ายคนซื่อสัตย์ รีบมาจับเขาไปเร็ว เพื่อดำรงไว้ซึ่งความยุติธรรมในเมืองฝู!”

ผู้ตรวจการหลิว พี่น้องตระกูลโจว และเจ้าหน้าที่ที่เกี่ยวข้องกับคดีนี้ต่างดีใจมาก นายท่านรองมาช่วย พวกเขาจะรอดแล้ว!

ฟู่ชิงประสานมือในระยะไกล “ใต้เท้าหม่า โปรดอย่ากังวล ผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ซุนอยู่ที่นี่ พร้อมกับกองกำลังแล้ว!”

ทันทีที่เขามาถึงที่ว่าการอำเภอ และยังไม่รู้ว่าเกิดอะไรขึ้น เขาก็ได้พบกับผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ซุน

ทันทีที่ถามก็รู้ว่าหม่าเฉียนเพื่อนของเขาถูกพวกโจรพาตัวไป และจ้าวเว่ยหมินก็สนับสนุนด้วย!

อดไม่ได้ที่จะโกรธ!

“ใต้เท้าหม่า ผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ซุนได้นำทหารมานับร้อยคนแล้ว ไม่มีใครที่สมคบคิดก่อกบฏ จะสามารถหลบหนีได้แม้แต่คนเดียว!”

ผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ซุนเชิดหน้ายกอกสูง ด้วยสีหน้าเย่อหยิ่ง “ท่านผู้พิพากษา ท่านว่าอย่างไร!”

เหตุการณ์สำคัญเช่นนี้เกิดขึ้นในที่ว่าการอำเภอ ในฐานะผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ เขาย่อมได้รับข่าวล่วงหน้า

แต่ได้ยินมาว่าคนของหวังหยวนนั้นโหดร้ายมาก และเจ้าหน้าที่ไม่อาจโค่นล้มพวกเขาได้ พวกเขาจึงไปจัดเตรียมธนูและชุดเกราะมา

นายท่านใหญ่สมรู้ร่วมคิดกับพวกกบฏ นายท่านรองถูกทุบตีจนบาดเจ็บสาหัส เขาผู้เป็นนายท่านสามพลิกสถานการณ์ และมีผู้ตรวจการคอยเฝ้าดูอยู่

แม้ว่าเรื่องนี้จะไม่ได้ความดีความชอบ มากเท่าการกวาดล้างครั้งใหญ่ แต่ก็เป็นการทำลายล้างกบฏ ซึ่งเพียงพอให้เขาได้รับการเลื่อนตำแหน่ง

ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬมีสายตาเย็นชา และคว้าด้ามดาบโดยไม่รู้ตัว!

ขณะนี้ กลุ่มข้าราชการทุจริตอยากใส่ร้ายท่านเสนาธิการทหาร!

มันสิ้นหวังมาก!

หวังหยวนสงบนิ่ง เขาเข้าใจเกี่ยวกับทางการของต้าเย่มากขึ้นเรื่อย ๆ

ดวงตาของจ้าวเว่ยหมินมืดมน “ผู้ตรวจกำกับฟู่และผู้บัญชาการเจ้าหน้าที่ซุน เจ้าจะรู้ได้อย่างรวดเร็วว่าคดีนี้ถูกหรือผิด ข้าหวังว่าพวกเจ้า จะสามารถแยกแยะระหว่างเรื่องส่วนรวมและเรื่องส่วนตัวได้ อย่าทำลายอนาคตตัวเอง!”

ฟู่ชิงเป็นคนชอบธรรมและน่าเกรงขาม “ข้าไม่มีแรงจูงใจที่เห็นแก่ตัว มีเพียงจิตใจเพื่อสาธารณะเท่านั้น! ในฐานะผู้ตรวจการกำกับดูแล ข้ามีหน้าที่รายงานต่อท่าน ตอนนี้ข้ากำลังตรวจสอบเฉิงโจว ตามคำสั่งของราชสำนัก วันนี้ข้าเห็นด้วยตาตัวเองว่าท่านกำลังสมรู้ร่วมคิดกับพวกกบฏ แล้วจะให้ข้าเมินเฉยได้อย่างไร”

“นายท่าน หากท่านเคยปกป้องเจ้าโจรชั้นต่ำนี้ในอดีต ข้าไม่พูดอะไรเกี่ยวกับเรื่องนี้เลย”