ตอนที่ 398
บทที่ 398
September 18, 2026
จ่ายเดือนละครั้ง ทำให้มีค่าใช้จ่ายมากกว่าหนึ่งหมื่นตำลึงต่อปี เจ้าโจรชั้นต่ำคนนี้ไม่ใช้จ่ายเงินอย่างประหยัด!
ในฐานะนายท่านรอง นางมักจะเจอคนยากจนอดอยากอยู่บ่อยครั้ง นางเข้าใจสถานการณ์ของผู้คน!
เมื่อทำงานในชนบท ตราบใดที่นายจ้างดูแลเรื่องอาหาร แม้ว่าจะไม่จ่ายค่าจ้างเป็นเงิน ก็ยังมีคนที่เต็มใจทำ
เจ้าโจรชั้นต่ำนี้จ่ายเงินให้คนของเขามากมาย ไม่น่าแปลกใจเลยที่เซี่ยซานหู่บอกว่า เขาทั้งฉลาดแกมโกงและยังเป็นดั่งพระโพธิสัตว์ด้วย!
“เรามาต่อช่วงที่สองกันเลย - เสนอแนะความคิดเห็น!”
หวังหยวนมองไปรอบ ๆ แล้วยกยิ้ม “ยังคงใช้กฎเดิม ทุกคนปรบมือหากพูดได้ดี และปรบมือหากพูดได้ไม่ดี มาเริ่มกันเลย!”
แปะแปะแปะ!
นี่เป็นช่วงที่ชาวบ้านชื่นชอบ ทุกคนปรบมืออย่างกระตือรือร้นและยกมือขึ้น!
หวังหยวนเริ่มเลือก
ชาวบ้านที่ได้รับการคัดเลือก ได้ไปยืนอยู่บนแท่นสูง และแสดงความคิดเห็นต่อหน้าทุกคน
บางคนตะกุกตะกักนิดหน่อย บางคนเต็มไปด้วยความขุ่นเคือง และบางคนเขินอาย!
เมื่อหวังหยวนฟังแล้ว ก็ปรบมือให้อย่างเต็มใจ และทุกคนก็ยิ้มแย้มแจ่มใสด้วยความดีใจ
คนที่ไม่เห็นด้วยกับความคิดเห็น ต่างก็ยังคงปรบมือ
มีการถามคำถามมากมาย บางข้อเป็นปัญหาเรื่องดำรงชีวิต และบางข้อเป็นปัญหาด้านการทำงาน!
หากสมเหตุสมผล หวังหยวนจะแก้ไขทันที หากไม่สมเหตุสมผล เขาจะอธิบายสถานการณ์ หรือไม่ก็ระงับไว้ชั่วคราว!
หวังหยวนยังนำบางส่วนมาให้ทุกคนได้พูดคุยและเสนอแนวคิดกันด้วย
มีคนมากมายหลากหลายความคิด ปัญหามากมายจึงจะได้รับการแก้ไข และบรรยากาศก็มีชีวิตชีวามากขึ้นเรื่อย ๆ
ทหารผ่านศึกเกราะทมิฬก็เข้าร่วมด้วย
แม้แต่หงเยี่ยที่อารมณ์ฉุนเฉียว ก็อดไม่ได้ที่จะแสดงความคิดเห็น เมื่อสงสัยบางประเด็น ซึ่งทำให้นางได้รับเสียงปรบมืออย่างอบอุ่น!
มันทำให้นางหน้าแดง และหัวใจเต้นแรงอยู่นาน จนนางลืมไปแล้วว่านางควรใช้โอกาสนี้แอบหนีออกไป!
หลังจากผ่านไปหนึ่งชั่วยามครึ่ง ปัญหาร้อยละเก้าสิบก็ได้รับการแก้ไข เหลือเพียงร้อยละสิบที่รอไว้ก่อน!
หวังหยวนถามว่า “โรงเรียนและโรงเรียนภาคกลางคืนเป็นอย่างไรบ้าง”
“โรงเรียน? โรงเรียนภาคค่ำ?”
หงเยี่ยสับสน มองไปด้านข้าง!
ต้าหู่อธิบายว่า “โรงเรียนเป็นสถานที่สำหรับให้เด็กมาเรียน และโรงเรียนภาคค่ำเป็นสถานที่สำหรับให้ผู้ใหญ่ไปเรียน พี่หยวนต้องการให้ทุกคนในหมู่บ้าน สามารถอ่านออกเขียนได้และคำนวณได้!”