บทที่ 441

“มากับเรา!”

เฮยเมี่ยนจินกังสับสน

ไม่น่าแปลกใจเลยที่หญิงสาวคนนี้รู้สึกเหมือนได้กลับบ้านเมื่อมาถึงรังโจร ปรากฏว่านางก็เป็นผู้นำโจรที่มีชื่อเสียงเช่นกัน

ทันใดนั้นเขาก็เต็มไปด้วยความพึงพอใจอีกครั้ง

โจรชายและโจรหญิงเป็นคู่ที่ลงตัว ดั่งฟ้าดินสร้างมา

เมื่อได้ยินว่าหงเยี่ยก็เป็นโจรเช่นกัน โจรคนอื่น ๆ ในหมู่บ้านก็เริ่มสนใจนางกว่าเดิม

นี่คือความรู้สึกที่เกิดจากคนตัวตนเดียวกัน ชนชั้นเดียวกัน และอาชีพเดียวกัน!

ไม่เกี่ยวอะไรกับเรื่องรูปร่างหน้าตาดี!

คนกลุ่มหนึ่งรวมตัวกันรอบ ๆ หงเยี่ย และไปยังที่ที่นัดหมายกับชิงเมี่ยนโช่วไว้ ขณะที่ผิงเจี้ยนติดตามไปอย่างไม่สบายใจ

เด็กสาวผู้นี้เกี่ยวข้องกับเส้นทางค้าเกลือของคุณชาย สิ่งที่สำคัญที่สุดคือนางเป็นตัวประกัน หากมีอะไรผิดพลาด จะมีปัญหามากมายในฝั่งอีเซี่ยนเทียน

สันเขาเชียนเฮ่อนั้นใหญ่มาก และผู้นำโจรแต่ละคนก็ครองตำแหน่งสำคัญ ปกครองหุบเขาแต่ละที่!

ขุนเขาเฮยสรงถูกครอบครองโดยเฮยเมี่ยนจินกัง, สันเขาไป๋หูถูกครอบครองโดยเสี่ยวไท่ซุ่ย และหุบเขาชิงหลงถูกครอบครองโดยชิงเมี่ยนโช่ว ซึ่งล้วนแต่เป็นสถานที่ที่จำเป็นต้องผ่านในเมืองเฮ่อ!

เพื่อก่อกบฏตอนนี้ ทั้งสามกลุ่มจึงได้รวมตัวเข้าเป็นชื่อเดียวกัน แต่ในความเป็นจริงแล้ว กลุ่มเหล่านั้นยังอยู่ในอาณาเขตของตนเอง

เฮยเมี่ยนจินกังพาหงเยี่ย ผิงเจี้ยน และกลุ่มโจรมุ่งหน้าไปทางเหนือ!

เมื่อผ่านสันเขาไป๋หู จู่ ๆ ผู้คนหลายร้อยคนก็ปรากฏตัวขึ้นทั้งสองข้างของถนน!

ผู้นำกำลังขี่ม้าศึก สวมชุดเกราะเกล็ดปลา มีปื้นสีขาวบนใบหน้า ซึ่งค่อนข้างน่ากลัวเล็กน้อย

“เจ้าหน้าขาว เจ้าทำบ้าอะไร ทำเหมือนกำลังพยายามดักปล้นกลางทาง!”

เฮยเมี่ยนจินกังอ้าปากด่า!

นี่คือเสี่ยวไท่ซุ่ย เขามีโรคด่างขาวบนใบหน้า จึงมีชื่อเล่นว่าเสี่ยวไท่ซุ่ยหน้าขาว!

ซึ่งทำให้เขาไม่พอใจเลย และยืนกรานให้เรียกว่า “เสี่ยวไท่ซุ่ย” โดยคนสนิทมักเรียกเขาว่า “เจ้าหน้าขาว”