บทที่ 550

สีหน้าของเฉียวคุนเปลี่ยนไปมาก เขาดึงดาบหางวัวออกมา แล้วชี้มันเข้าไปในห้อง พลางกวาดสายตามองไปรอบ ๆ

ตามแผนการของเขา เขาจะมาที่บ้านของเยี่ยเทียนเป็นพิธี แล้วจึงสรุปคดี!

เมื่อกลับไปที่เมืองจวิ้น ก็จะไปพบกับเว่ยเฉิงที่เป็นแม่ทัพ และพวกเขาก็ร่วมกันจับหวังหยวน เพื่อนำตัวเขาเข้าสู่กระบวนการยุติธรรม

เสร็จสิ้นภารกิจที่ท่านเจ้าเมืองมอบให้!

แต่ตอนนี้หวังหยวนอยู่ในที่เกิดเหตุ ราวกับกำลังรอพวกเขาอยู่

นี่ทำให้เขารู้สึกว่าผิดแผนมาก!

“แน่นอนว่าข้าต้องกลับมา หากข้าไม่กลับมา ใครจะล้างแค้นให้พี่เทียน!”

หวังหยวนยืนขึ้น จับดาบราชวงศ์ถัง แล้วเดินไปข้างหน้าทีละก้าว ด้วยสายตาราวกับอยากจะกินใครสักคน!

“แก้แค้น เจ้าต้องการแก้แค้นอะไร!”

สีหน้าของผู้ตรวจการเฉียวคุนเปลี่ยนไป และยังคงใส่ร้ายเขาด้วยข้อกล่าวหาอันเป็นเท็จต่อไป “เจ้าเป็นคนที่มีหน้าตาเป็นมนุษย์ แต่มีหัวใจเป็นสัตว์ร้าย เยี่ยเทียนปฏิบัติต่อเจ้าอย่างใจดี แต่เจ้ากลับใช้ประโยชน์จากเขา เพื่อข่มขืนภรรยาของเขา ซ้ำยังฆ่าคนทั้งครอบครัวของเขาด้วย แม้แต่ลูกวัยห้าขวบของเขาก็ไม่เว้น เจ้ามันไม่ใช่มนุษย์! เอาล่ะ เข้าไปจับเขา!”

ชิ้ง! ชิ้ง!

เจ้าหน้าที่ตรวจการสองคนรีบชักดาบออกมา!

โครม! โครม!

ก่อนที่พวกเขาจะพุ่งไปข้างหน้า ต้าหู่ก็กระโดดลงมาจากหลังคา แล้วสะบัดไม้ยาวกระแทกพวกเขาทั้งสองล้มลง

“แค่คนเพียงคนเดียว ไม่อาจหยุดพวกเรายี่สิบคนได้หรอก ไปจับตัวมันมา!”

สายตาของเฉียวคุนเหี้ยมเกรียม ขณะชักดาบที่เอวออกมา สายตาของเขาเย็นชาน่าสะพรึงกลัว!

เจ้าหน้าที่ทั้งสองก็หยิบอาวุธขึ้นมา!

ฉึก ฉึก!

แต่ก่อนที่พวกเขาจะได้ดำเนินการ อวี๋เถี่ยซานก็ก้าวออกมาขว้างลูกดอกสองดอกด้วยหลังมือ เจาะเข้าที่ข้อมือของพวกเขา

โครม!

เจ้าหน้าที่ตรวจการทั้งสองล้มลงกับพื้น แล้วส่งเสียงกรีดร้อง หน้าไม้ของพวกเขาก็ร่วงลงกับพื้นด้วย!

เมื่อมองต้าหู่และอวี๋เถี่ยซาน ดูเหมือนว่าพวกเขากำลังตกเป็นเป้าหมายของสัตว์ดุร้ายทั้งสอง หัวใจของผู้ตรวจการเฉียวคุนสั่นไหว เขารีบหันไปพูดว่า “ไปเร็ว รีบไปขอความช่วยเหลือ!”

โดยไม่คำนึงถึงเจ้าหน้าที่ที่ได้รับบาดเจ็บทั้งสี่คน เจ้าหน้าที่อีกกลุ่มก็รีบวิ่งออกไปด้วยความตื่นตระหนก!

หลังจากก้าวไปได้สองก้าว ทั้งกลุ่มก็ตกตะลึง!

ชายวัยกลางคนสามสิบคนยืนอยู่แถวหน้า แต่ละคนแผ่รังสีอำมหิตราวกับสัตว์ป่าดุร้าย ที่คลานออกมาจากภูเขาซากศพและทะเลเลือด!