บทที่ 588

เมื่อเฟิงเสี้ยวเทียนได้ยินเช่นนั้น สีหน้าของเขาก็เปลี่ยนไปอย่างมาก ตอนนี้เขารู้แล้วว่าหวังหยวนรู้ตัวตนที่แท้จริงของเหลิ่งอวิ๋นแล้ว!

ตอนนั้นเอง ผู้นำลำดับสามโม่ชวนเหอก็รีบโพล่งขึ้นว่า “ท่านมิงถันเข้าใจผิดแล้ว แม้พวกเราจะเป็นพันธมิตรกับชิงเมี่ยนโช่ว แต่ความสัมพันธ์กลับไม่ได้ดีเท่าที่ควร และในตอนนี้เขาก็ตายไปแล้ว เช่นนั้นอย่าพูดถึงเรื่องนี้อีกเลยขอรับ”

“ข้ายังอยากรู้วิธีที่ท่านหมิงถันจะช่วยทำให้เราร่ำรวยได้”

ผู้นำลำดับที่ห้าหวงปี๋จื่อก็พูดในทำนองเดียวกัน “ท่านหมิงถัน ข้าหวังว่าท่านจะให้คำชี้แนะแก่ข้าเช่นกันขอรับ”

หลังจากที่ผู้นำทั้งสองคนกล่าวจบ เถี๋ยซานก็ไม่ได้กล่าวคำใด อย่างไรก็ตาม เขาแค่อยากมีโชคลาภเท่านั้น ไม่ว่าจะด้วยวิธีการปล้นวิธีอื่น เถี๋ยซานก็ไม่สนใจ

ตราบใดที่มันสามารถสนองความต้องการของเขา เขาก็ไม่มีปัญหา

อย่างไรก็ตาม เฟิงเสี้ยวเทียนเหลือบมองเจ้าสามและเจ้าห้า ขณะที่หัวใจของเขาจมดิ่งลงทันที

หากพวกเขาขอร้องให้หวังหยวนชี้แนะวีถีทางรวยจริง ๆ มันคงเป็นเรื่องยากไม่น้อยที่จะลอบสังหารหวังหยวน

เขากล่าวเสียงดังอย่างเย็นชา “พอได้แล้ว ท่านหมิงถัน ค่ายต้าเฟิงของเราไม่เชี่ยวชาญด้านธุรกิจเอาเสียเลย เช่นนั้นลืมมันไปเสียเถิด”

“ใครก็ได้ หาห้องส่วนตัวให้ท่านหมิงถันที ส่วนเจ้าเด็กคนนั้นกลับไปเอาเงินมาเสีย”

เฟิงเสี้ยวเทียนตัดสินใจอย่างเด็ดขาดด้วยตนเอง และคำพูดเหล่านี้ทำให้เกิดการเปลี่ยนแปลงในการแสดงออกของผู้นำลำดับสาม โม่ชวนเหอ และผู้นำลำดับห้า ชวนปี๋จื่ออย่างรวดเร็ว

“พี่ใหญ่ ตัดสินใจดีแล้วรึ ท่านไม่ได้ยินหรือว่าท่านหมิงถันพูดถึงวิธีที่ทำให้เราร่ำรวย!”

“ถูกต้อง! พี่ใหญ่ รอฟังเรื่องที่ท่านหมิงถันจะพูดก่อนเถิด!”

อย่างไรก็ตาม ทันใดนั้นเฟิงเสี้ยวเทียนก็โพล่งขึ้นด้วยความโกรธ “ข้ายังเป็นผู้นำสูงสุดของค่ายแห่งนี้ พวกเจ้ามีอะไรรึ? หรือว่าพวกเจ้าทั้งสองคนอยากตั้งตนเป็นกบฏ?”

โม่ชวนเหอและหวงปี๋จื่อไม่คาดคิดว่าพี่ใหญ่ของพวกเขาจะกังวลมากเพียงนี้ เกิดอะไรขึ้น?

จู่ ๆ หวังหยวนก็ระเบิดหัวเราะแล้วกล่าวอย่างตรงไปตรงมา “ผู้นำเฟิง ดูเหมือนว่าท่านจะนั่งไม่ติดแล้วสินะ ในตอนแรกท่านต้องการฆ่าข้า ดังนั้นแม้ข้าจะมอบเงินให้ ท่านก็ยังต้องการฆ่าข้าอยู่ดีใช่หรือไม่?”