บทที่ 589

แม้ราชสำนักจะไม่ยอมรับการเป็นโจร แต่หากดำเนินชีวิตอย่างเหมาะสม ก็ยังสามารถครอบครองพื้นที่ใดพื้นที่หนึ่ง และกลายเป็นราชาโจรอย่างอิสระได้

ทว่าขอยกเว้นนี้ใช้ไม่ได้กับกรณีของอ๋องฝูซาน หากใครก็ตามมีความเกี่ยวข้องกับเขาจะต้องถูกปราบปราม และถูกประหารชีวิตทันที!

“ท่านหมิงถัน ท่าน... หมายความว่าอย่างไร?”

โม่ชวนเหอกล่าวเสียงทุ้ม เพราะเขาสามารถคาดเดาบางเรื่องได้แม้จะไม่ชัดเจนนักก็ตาม

“ง่ายยิ่งนัก ผู้นำสูงสุดและผู้นำลำดับที่สองของท่านเป็นคนของอ๋องฝูซาน ยิ่งไปกว่านั้นผู้นำลำดับสองของท่านถูกข้าฆ่าตายไปแล้ว ดังนั้นมันจึงเป็นเหตุผลที่ข้ากล้ามาที่ค่ายแห่งนี้เพียงลำพัง เพื่อเสนอทางออกแก่พวกท่าน”

เทพเจ้าหวังหยวนนั่งอยู่ในที่แห่งนี้แล้ว เขายังคงมีสีหน้าสงบนิ่ง ขณะครุ่นคิดบางอย่างอยู่ในใจ

“อะไรนะ!”

ท่าทีของทั้งสามคนเปลี่ยนไปอย่างรวดเร็ว จากนั้นมองไปที่เฟิงเสี้ยวเทียนด้วยสายตาไม่เชื่อ

“พี่ใหญ่ นี่มันเกิดอะไรขึ้น พวกเราต้องการคำอธิบายเดี๋ยวนี้!”

“ถูกต้อง พี่ใหญ่ ไม่ใช่เรื่องง่ายเลยที่พวกเราพี่น้องจะกลายเป็นแบบทุกวันนี้ แม้อ๋องฝูซานจะกล้าหาญและเกือบจะเปลี่ยนแปลงแคว้นนี้ได้สำเร็จ แต่ตอนนี้เขาจากไปแล้ว หากใครมีส่วนเกี่ยวข้องกับเขาจะต้องลงเอยด้วยความตายทุกคน พี่ใหญ่กำลังหลอกลวงเราอยู่งั้นรึ!”

โม่ชวนเหอและหวงปี๋จื่อผุดลุกยืนขึ้น พลางกล่าวด้วยความโกรธ

เฟิงเสี้ยวเทียนหรี่ตาลง ตอนนี้เขาเข้าใจแล้วว่าเหตุใดหวังหยวนถึงกล้าตกลงร่วมงานเลี้ยงเพียงลำพัง

“หวังหยวน ข้าไม่คิดเลยว่าเจ้าจะฉลาดเพียงนี้ ดูเหมือนว่าข้าจะปกปิดเจ้าต่อไปไม่ได้แล้ว เจ้าไม่เพียงฆ่าเหลิ่งอวิ๋นและนายน้อยของข้า แต่ยังเป็นเพราะ... เจ้าฉลาดเกินไป คนเช่นเจ้า หากไม่ใช่พันธมิตร เจ้าก็จะกำจัดพวกเขาให้พ้นทาง!”

“ทุกคน!”

เฟิงเสี้ยวเทียนคำรามด้วยความโมโหก่อนชักดาบออกมา ขณะที่พี่น้องที่อยู่ด้านน้องกรูกันเข้ามาในห้องโถงทันทีที่ได้ยินเสียงของเขา

“พี่ใหญ่! ท่านยังไม่ได้ให้ความชัดเจนแก่พวกเรา ท่านต้องการทำอะไรกันแน่?”