บทที่ 605

แต่ใครจะคาดคิดว่าตระกูลหลี่จะนำความรู้ไปประยุกต์ใช้จริง ๆ

อย่างไรก็ตาม สิ่งเหล่านี้ล้วนเป็นเพียงทฤษฎีเล็ก ๆ เท่านั้น หวังหยวนไม่นำมาใส่ใจเลย!

วันรุ่งขึ้น ภายในหอไป๋เฟิง หวงเจียวเจียวตกลงที่จะโฆษณาน้ำหอมของหวังหยวนและเริ่มเตรียมการ

“แม่นมอัน ข้าอยากจัดงานเลี้ยงร่ายรำที่หอไป๋เฟิง”

หวงเจียวเจียวถือขวดน้ำหอมไว้ในมือ แล้วพูดด้วยรอยยิ้มเล็กน้อย

แม่นมอันเป็นผู้ดูแลหอไป๋เฟิง อย่างไรก็ตาม หวงเจียวเจียวรู้ตัวตนเบื้องหลังของนาง

“คุณหนูหวง ท่านจริงจังใช่หรือไม่?”

หวงเจียวเจียวพยักหน้า “ท่านลืมสิ่งที่ท่านผู้นั้นส่งจดหมายมา และข้อความที่กล่าวไว้ในจดหมายแล้วหรือ? โน้มน้าวหวังหยวนไม่ว่าจะด้วยวิธีใดก็ตาม แม้ว่าจะหมายถึง...อุทิศตัวเองก็ตาม...”

แม่นมอันสูดหายใจเข้าลึก และได้แต่ตอบตกลงเท่านั้น

ในไม่ช้า ข่าวก็แพร่กระจายไปทั่วถนนและตรอกซอกของเฉิงโจว ว่าหวงเจียวเจียวนักขับร้องอันดับหนึ่งแห่งหอไป๋เฟิงจะจัดงานเลี้ยงร่ายรำที่หอไป๋เฟิงในคืนนี้

นางไม่จำเป็นต้องเตรียมการอะไรมาก แค่ข่าวดังกล่าวก็เพียงพอที่จะทำให้ชายหนุ่มมากมายในเฉิงโจวโหยหาในเสน่ห์ของนางแล้ว

เมื่อหวังหยวนได้รับข่าวนี้ เขาก็หัวเราะและพึงพอใจยิ่งนัก

“ต้าหู่ ถึงเวลาเริ่มได้แล้ว”

หวังหยวนหรี่ตาแล้วพาภรรยาของเขาออกมา ถ่วงเวลาต่อไปไม่ได้แล้ว ไม่เช่นนั้นสิ่งต่าง ๆ จะเปลี่ยนไปในภายหลัง ดังนั้นเขาจึงทำได้แค่เริ่มเตรียมการเท่านั้น

เมื่อต้าหู่ได้ยินเช่นนี้ เขาก็พยักหน้าทันที จากนั้นร้านเล็ก ๆ ในเฉิงโจวก็เปิดทำการ

อย่างไรก็ตาม ไม่มีใครสนใจร้านค้าในขณะนี้

“จดหมายฉบับนั้นสามารถมอบให้กับคุณหนูหวงแล้ว”

หวังหยวนดื่มชาพร้อมยกยิ้มมุมปาก