บทที่ 606

กลิ่นหอมนี้แรงมาก และกลิ่นนี้ติดตามไปกับตัวของหวงเจียวเจียว ซึ่งส่งกลิ่นหอมอบอวลไปทั่วทั้งหอไป๋เฟิง!

หวงเจียวเจียวร่ายรำอย่างสง่างาม บวกกับกลิ่นหอมที่ชวนหลงใหลก็ยิ่งหอมมากขึ้น!

ทุกคนถึงกับตกตะลึง!

“กลิ่นหอมมาก...วันนี้ตัวนางโลมหวงมีกลิ่นหอมขนาดนี้ได้อย่างไร!”

“ใช่! นี่คือถุงหอมอันใดกัน เหตุใดจึงมีกลิ่นหอมเช่นนี้!”

ทุกคนที่อยู่ตรงนั้นต่างตกตะลึง และหลังจากร่ายรำจบ หวงเจียวเจียวก็พูดด้วยรอยยิ้ม

“ทุกท่านสนใจกลิ่นหอมบนตัวของข้าหรือ?”

ขณะที่นางพูด หวงเจียวเจียวก็โบกแขนผ้ายาวของนางอีกครั้ง และกลิ่นหอมก็กระทบใบหน้า

“ใช่น่ะซิ...คุณหนูหวง กลิ่นนี้เป็นถุงหอมแบบไหนกัน บ้านไหนเป็นผู้สร้างมัน มันแตกต่างกับกลิ่นทั่วไปยิ่งนัก!”

“กลิ่นหอมฟุ้งละมุนแต่ไม่ฉุน กลิ่นติดทนยาวนาน ละเอียดอ่อนราวกับอยู่ท่ามกลางดอกไม้ และมองดูสวนที่เต็มไปด้วยกลิ่นหอม!”

ทุกคนพูดด้วยความประหลาดใจ แต่ละคนเต็มไปด้วยความสงสัยใคร่รู้

แต่ในเวลานี้ หวงเจียวเจียวก็กล่าวว่า “สิ่งนี้เรียกว่าน้ำหอม คุณชายหวังหยวนและคุณหนูหลี่ซื่อหานได้สร้างมันขึ้นมาร่วมกัน มีชื่อเรียกว่าหอมไกลนับหมื่นลี้ ด้วยขวดเล็กเพียงขวดเดียวนี้สามารถใช้ได้ถึงหนึ่งปี หากว่าทุกท่านชื่นชอบก็ไปที่ ‘ตกหลุมรักนิรันด์’ ในเฉิงโจวเถอะ”

คำพูดของหวงเจียวเจียวทำให้ทุกคนตกตะลึงทันที

“อะไรนะ? หวังหยวนและคุณหนูหลี่ทำร่วมกัน?”

“ทั้งสองคนหย่าร้างกันแล้วไม่ใช่เหรอ?”

“ถูกต้อง… มีข่าวลือว่าคุณหนูหลี่แต่งงานใหม่กับลูกชายของใต้เท้าผู้ตรวจราชการมณฑลไม่ใช่หรือ?”

เมื่อได้ยินเช่นนี้ผู้คนก็พากันสับสนไปหมด

“เรื่องนี้เป็นเพียงการแพร่กระจายข่าวลือเท่านั้น คุณชายหวังหยวนและคุณหนูหลี่ซือหานมีความสัมพันธ์ที่ดีมาก ไม่เช่นนั้นพวกเขาคงไม่เปิดร้านขายน้ำหอมในเฉิงโจวหรอก”