บทที่ 607

เขาคิดไม่ถึงเลยว่าหวังหยวนจะกล้าทำเรื่องเช่นนี้!

“นายน้อย ตอนนี้ทุกคนในเฉิงโจวรู้แล้วว่าคุณหนูกับหวังหยวนไม่ได้หย่าร้างกันจริง ๆ…”

“ข่าวลือที่เราแพร่ออกไป...บางที...”

ใบหน้าของหลี่อีเหนียนมืดมนอย่างยิ่ง เมื่อซ่งชิงเหอรู้ข่าวนี้ นางก็โกรธมากจนโยนชามทิ้ง!

“เจ้าสารเลวหวังหยวนผู้นี้ ถึงกับทำให้หวงเจียวเจียวออกมารับหน้าแทนเขา เด็กคนนี้ทำได้อย่างไรกัน!”

หลี่อีเหนียนเดือดดาลยิ่งนัก “คิดจะรับน้องสาวของข้าไปแบบนี้ ข้าจะตอบตกลงได้อย่างไร!”

เมื่อพูดอย่างนั้น เขาก็สะบัดแขนเสื้อแล้วเดินออกจากจวนตระกูลหลี่

ทว่าในเวลานี้ หลี่ซื่อหานก็ได้ยินข่าวนี้เช่นกัน

ไม่มีความลับอยู่บนโลก ยิ่งไปกว่านั้นคือตระกูลหลี่ บวกกับไป๋เฟยเฟยที่ตั้งใจแอบช่วยอย่างลับ ๆ ดังนั้นหลี่ซื่อหานจึงได้ยินข่าวนี้ได้ไม่ยาก

“ตกหลุมรักนิรันด์... ท่านพี่ทำให้ข้าไม่ผิดหวังจริง ๆ!”

หลี่ซื่อหานตื่นเต้นมาก ในตอนนี้นางอยากเดินออกจากจวนตระกูลหลี่ และไปหาหวังหยวนโดยไม่รีรอ

แต่บ่าวรับใช้ด้านนอกจวนไม่ยอมให้นางก้าวเท้าออกไปแม้แต่ก้าวเดียว ซึ่งทำให้หลี่ซื่อหานกระวนกระวายใจยิ่งนัก

“ท่านพี่จะต้องรู้สถานการณ์ตอนนี้ของข้าอย่างแน่นอน!”

หลี่ซื่อหานรู้สึกวางใจ ตราบใดที่สามียังมีนางอยู่ในใจนางก็มีความกล้าพอที่จะรอต่อไป รอจนถึงวันที่เขามารับนางออกจากจวนตระกูลหลี่ด้วยตัวเอง

ในขณะเดียวกัน ต้าหู่ได้กลับมาอยู่ข้างหวังหยวนแล้ว เขาอดไม่ได้ที่จะถาม “พี่หยวน แม้ว่าข่าวจะแพร่กระจายไปแล้ว แต่ตระกูลหลี่จะพาพี่สะใภ้มาส่งที่นี่ได้จริงหรือ?”

หวังหยวนยิ้มและพูดว่า “แน่นอนว่ากลอุบายเล็ก ๆ เช่นนี้ไม่ได้ผล อย่างไรก็ตาม ตระกูลหลี่จะต้องไม่สงบอย่างแน่นอน รอก่อนเถอะ พรุ่งนี้เราก็ได้พบซื่อหานแล้ว”

หลังจากที่หวังหยวนพูดจบ เสียงตะโกนด้วยความโกรธก็ดังมาจากด้านนอกบ้าน

“หวังหยวน ไสหัวออกมาเดี๋ยวนี้!”