บทที่ 623

อู๋หลิงรู้ถึงความสามารถของตัวเขาเองเป็นอย่างดี แล้วฝ่ายเสนาธิการฝ่ายซ้ายก็ย่อมรู้ดีเช่นกัน

นอกจากกลยุทธ์ของตนเองในการรักษาเสถียรภาพของประเทศแล้ว พวกเขาทุกคนต่างรู้เรื่องนี้ และไม่จำเป็นต้องพูดอะไรมากไปกว่านี้

ส่วนเสนาธิการฝ่ายขวานั้น การสามารถดำรงตำแหน่งในราชสำนักได้นานหลายปี โดยไม่สูญเสียอำนาจนั้น ถือเป็นความสามารถพิเศษส่วนตัวเป็นอย่างยิ่ง

นอกจากนี้พวกเขากลัวมาก จนพวกเขาอยากยืมมือฝ่าบาทจัดการเขาจนตาย ซึ่งก็เพียงพอแล้วที่จะพิสูจน์ได้ว่าพวกเขาแสร้งทำเป็นเลอะเลือน ทั้ง ๆ ที่พวกเขาเข้าใจอยู่แล้ว!

วันนี้หากมีคนหนึ่งที่ไม่รู้จักความสามารถ และความรู้ที่แท้จริงของหวังหยวน ก็จะคิดว่าเป็นเพียงคนที่ดื้อรั้นเอาแต่ใจตัวเองเป็นอย่างมากเท่านั้น

“น้องไป๋เป็นคนดีมาก” หวังหยวนดึงสติของเขาและพูดด้วยรอยยิ้ม

ไป๋เฟยเฟยกล่าวต่อ "สถานการณ์ปัจจุบันของพี่หวังไม่จำเป็นต้องพูดเพิ่มเติม เดิมทีด้วยฝ่ายเสนาธิการฝ่ายซ้ายและคนอื่น ๆ ไม่กล้าแตะต้องท่าน แต่ตอนนี้คำสั่งของฝ่าบาททำให้สถานการณ์ของท่านแย่ลง ฝ่ายเสนาธิการฝ่ายซ้ายเองก็ยากที่จะปกป้องท่านได้”

“ประกอบกับทางฝั่งเสนาธิการฝ่ายขวาที่มีความจำเป็นเร่งด่วนต้องจัดการกับท่านซะ มันจึงการเป็นช่วงเวลาหน้าสิ่วหน้าขวานไปโดยปริยาย”

“แน่นอน เสนาธิการฝ่ายขวาเป็นจิ้งจอกเฒ่า เขารู้ว่าตัวเองต้องทำอะไรแต่ไม่ยอมลงมือเอง มีลูกน้องมาแบ่งเบาความกังวลของเขา บางทีเดิมทีเขาคิดว่ามีพระราชโองการของฝ่าบาท เขาจะปล่อยให้คนที่ไม่พอใจท่าน ก็กำจัดท่านไปซะ แต่เขาคิดไม่ถึงว่าท่านจะจัดการรับมือได้จริง ๆ”

“ตอนนี้ท่านแข็งแกร่งขึ้นเรื่อย ๆ การเส้นทางทางธุรกิจของท่านก็เริ่มก้าวไกลขึ้นเรื่อย ๆ ทำให้คนบางคนหวาดกลัว ดังนั้น...ภัยได้มาเยือนแล้ว”

เมื่อพูดเช่นนั้นแล้ว ไป๋เฟยเฟยก็หยิบจดหมายออกมาแล้วยื่นให้

“พี่หวัง เชิญดูนี่สิ”

หวังหยวนหยิบจดหมายในมือมาเปิดออกดูแล้วหรี่ตาลง

"ฮ่าฮ่า อย่างนี้นี่เอง"